한국 전쟁 터키 군

건강 관리 온 바시 벨리 아타 소이

한국 전쟁 이후 70 년이 지났다. 그 전쟁에서 터키 군인 244 명이 체포되었습니다. 어려운 캠프 조건, 질병 및 기아에도 불구하고 그들은 모두 집으로 돌아 왔습니다. 이 성공의 가장 큰 주주 중 하나는시 히예 상병 벨리 아타 소이였습니다. 그가 어떻게 친구들을 살아있게 했는가, 포로 군인들이 영화의 주제가 될 정도로 힘든 이야기는 충분히 알려져 있지 않았다. 새로운 벤 터크 책은 그들에게 약속을 남깁니다 …

그의 아버지 Bekir Mustafa Atasoy는 독립 전쟁의 베테랑이었습니다. 그는 살면서 전쟁과 병역에 대해 배웠다. 아마도 그것이 그의 몸집이 작은 아들 Veli가 말한 이유 일 것입니다. “당신 같은 남자의 군인은 없을 것입니다.” 벨리 아타 소이는 자원 봉사를했고, 아버지에게 조금 한국에 갔다. 그는 한국에서시 히예 상병으로 싸웠으며, 많은 군인들이 목숨을 구한 충돌로 부상을 당했다. 그러나 그는 포로 생활 동안 그의 진정한 영웅성을 보여주었습니다. 한국에 체포 된 모든 터키 군인들은 그 덕분에 집과 집으로 돌아갈 수있었습니다. 그러나 한국 전쟁에서 포로 생활 한 그의 영웅이나 군인은 제대로 언급되지 않았다. 1950 년에 시작되어 3 년간 지속 된이 전쟁에서 2 만 180 명의 군인이 부상을 입었고 725 명이 순교했습니다. Veli Atasoy를 포함하여 244 명의 군인이 체포되었습니다.

그러나 그들 모두; 수용소의 수용소를 가혹하게 유지해야하는 가혹한 조건에도 불구하고 공산주의 선전에 심각하게 노출 된 방식으로 부상당한 포로 대부분은 터키로 돌아올 수 있었다. 전쟁 역사에서 흥미로운이 상황은 미국인들에게 간과되지 않았습니다. 죄수 교환 동안, 공동 지능 임무 / 공동 지능 처리위원회 (JIBB)는 군인들을 하나씩 만났다.

그들은 터키인들이 포로 상태에서도 적과 협력하지 않고 공산주의 선전에 저항하는 그들의 단결과 연대를 보호 한 이유를 조사했다. 닥터 아이 누르 오 누르 치프 치 (Aynur Onur Çiftci)와 티 마슈 출판사 (Timaş Publishing)이 저술 한 벤 터크 (Ben Türk) 책은 한국 전쟁의 누락 된 페이지를 완성하고 연구를 조사하여 병사들의 이야기를 들려줍니다. 또한 오늘날까지 많은 정보가 공개되지 않은 정보와 문서가 함께 제공됩니다.

따라서 Veli Atasoy의 영웅주의는 70 년이 지난 후에도 알려지게되었습니다. 오늘 92 세인 Atasoy는 몇 년 후 그와 대화를 나누면서 “내가 경험 한 것을 결코 잊어 버리지 않았으며 잊어 버리지 않았다. 그러나 내가 죽을 때 그것들을 제거 할 수있다”고 말했다. 이 책을 통해 Veli Atasoy가 잊을 수없는 것을 배울 수 있습니다.

수용소의 많은 죄수들은 끊임없이 탈출을 계획하고있었습니다. 그러나 중국 사령관 또한 이러한 계획을 배우고 예방 조치를 취하고있었습니다. 탈출 한 사람들은 일주일의 여행 끝에 붙잡혀 수용소로 데려 갔다. Er Çakıcı 및 Sıhhiye Corporal Atasoy

를 포함하여 4 명이 캠프에서 탈출했습니다. 그러나 그들은 붙잡혀 캠프로 돌아 왔습니다. 그들은 두 달을 감옥에서 보냈습니다. 그들이 처벌 구멍에서 나왔을 때, 네 명 모두 인식 할 수 없었습니다.

한국 전쟁은 냉전 초기에 양극 세계가 직면 한 최초의 뜨거운 전쟁이었습니다. 전쟁은 전면에서만이 아니었다. 양측은 매우 정교하게 생각한 선전 투쟁에있었습니다. 그들의 목표는 교도소 수용소의 군인이었습니다. 이 전쟁에서 ‘세뇌’라는 개념도 등장했다. 공산주의 선전으로 중국인들이 수감자들에게 영향을 주려고 노력하는 동안 유엔 진영의 한국 군인들도 자본주의를 장려했다. 이러한 선전은 죄수들에게 심각한 영향을 미쳤다. 예를 들어, 포획 된 미군의 15 %가 중국과 협력했습니다. 영국 군인의 30 %가 공산주의자 공감자가되었습니다. 너무 많은 포로 군인들이 석방 된 후 그들의 나라로 돌아 가지 않았습니다. 그러나이 선전은 예상대로 터키 포로에게 효과적이지 않았다. 터키인들은 저항했다. 갈라타사라이 고등학교에서 터키어를 구사하고 터키인을 잘 아는 경찰관의 모든 접근조차도이 저항을 깨뜨릴 수는 없습니다. 이 상황은 전후주의를 피하지 못했습니다. 터키 군인의 모든 능력에도 불구하고 통일 할 수있는 능력과 그들이 적의 선전에 영향을받지 않았다는 사실은 미군에 의해 조사되었다. 보고서가 작성되었습니다.

나는 당신을 죽음의 집으로 내버려 두지 않습니다

벨리 아타 소 상병은 매우 신중했다. 그는 캠프에서 하루에 한 번 배포 된 반생 콩과 드물게 주렁이 인 미국 포로들이 설사를하는 것을 보았습니다. 교도소 수용소의 설사는 사망을 의미했습니다. 터키 포로들은 그런 음식을 먹지 말라고 경고했다. 그러나 이것은 또한 경고로 이어졌습니다. 터키 수감자들이 땅에 음식을 모으자 중국 경비원들이 화를 냈다. 그들은 사건을 조사하고 아타 소 대령에 도착했다. 이 사건의 결과로, Atasoy 상사는 1 주일 동안의 형벌을 선고 받았다. Atasoy가 감방에있는 동안 일부 터키 죄수들은 혼란에 빠졌다. 심하게 아파서 한 명이라도 캠프 병원으로 이송되었습니다. Atasoy는 병원에있는 친구들의 운명을 배우고 캠프 병원의 모습을보기 위해 병원에 갔다. 그러나 이곳은 병원보다 ‘죽음의 집’과 비슷했습니다. Atasoy는 먼저 병원의 터키 죄수들을 퇴원 시켰고, 병든 친구들을 병원으로 보내지 않고 치료하기 시작했습니다.

직접 요구 사항을 처리하십시오

이스마일 오카 나 중위는 쿠 누리 전쟁 중에 체포 될 때 모든 개인 소지품을 가져갔습니다. 그러나 그것은 충분하지 않았으며 Oknas의 손가락에 결혼 반지를 원했습니다. 반지는 부모가 가족, 아내 및 고향과 유일하게 연결되었습니다. 그는 저항하면서 저항했다. 한국인들도 손가락을 자르겠다고 위협했다. 환경은 긴장했다. Veli Atasoy가 그 순간에 나타났습니다. “사령관은 그에게 귀중하지 않습니까?” 말했다. “넌 죽지 않았고, 활기찬 여자가 필요해.” Oknas는 확신했다. 따라서 Veli Atasoy는 위기 상황에서 Oknas의 멋진 접근 방식으로 손가락을 구했습니다.

모든 것이 자신의 생명을 가졌다

처음 심문을받은 후 터키 수감자들은 며칠 동안 머무를 수있는 가혹한 여정을 겪었습니다. 이 보행자 여행은 군인들을위한 삶과 죽음의 투쟁으로 대부분 부상 당했으며,이를 죽음의 행진이라고 불렀습니다. 피로 나 무거운 상처로 인해 걸을 수없는 사람들은 길가에 남겨졌습니다. 아흐멧 악다 그 (Ahmet Akdag) 상병의 부상이 심해지 자 중국 경비대 원은 그를 떠나기를 원했다. 그리고 벨리 아타 소 상병이 다시 무대에 왔습니다. 그는 부상을 입었지만 그의 운명을 등 뒤로 옮겼다. 너무 지칠 때까지 걸을 수 없습니다. 그가 걸을 수 없었을 때, 경비원은 이번에 길가에 그를 떠났다. 아타 소이는 한국 영토에서 사라 졌는데, 그는 몰랐다. 그는 한국인들을 만나서 포로로 잡혔다. 그는 미완성 여행을 마치고 감옥으로 끌려 갔다.

수백 군의 생명을 구했습니다

그가 데스 밸리 (Death Valley)로 알려진 캠프에 갔을 때,시 히예 상병 아타 소이의 첫 직업은 이와의 총 싸움이었습니다. 그의 지시에 따라 터키 죄수들은 이와 그들의 옷에 이가를 청소했습니다. 그러나 이가 다루기가 쉽지 않았습니다. 이에 아타 소 대령은 터키 죄수들에게 이가를 없애기 위해 오후에 옷을 밖에 두어야한다고 말했다. 이것은 감기에서 역가까지자는 것을 의미했습니다. 위성 및 교도소 캠프에서 첫 번째 전투에서 승리했습니다. 데스 밸리에서 Atasoy가 두 번째로 중요한 개입은 터키인 수용자와 환자를 분리하고 일종의 검역 관행을 시작하는 것이 었습니다. 이 응용 프로그램을 사용하면 질병이 전염병이되는 것을 막을 수 있습니다. 그는 병사들에게 상처를 입히는 치료법을 만들어 냈으며, 염증이 생겨 심지어 제거되기 시작했습니다. 많은 죄수들의 생명을 구했습니다

우수한 서비스 MEDAL GIVEN

수감자들이 자유에 도달 한 후 수감자들과의 인터뷰에서 벨리 아타 소이 (Veli Atasoy) 소령은 살았던 3 년 동안 터키 수감자와 함께 수백 명의 유엔 수감자들의 생존을 보장 한 것으로 이해되었다. 그의 성공은 보상되어야한다는 것이 밝혀졌습니다. 시 히예 상병 아타 소이는 한국의 전장과 교도소에서 우수한 서비스를 제공하여 터키 군인과 군인들 사이에서 미군이 수여하는 공로상을 수상한 유일한 사람이었다.

우리는 VELİ ATASOY에 의해 저장되었습니다

JIPB가 준비한 터키 죄수의 파일에서 가장 일반적인 이름은 Sıhyeye Corp. Veli Atasoy였습니다. “수감자가 결코 잊을 수없는 병사가 두 명이라면 슐 리셔 병장과 [병원] 벨리 아타 소이 (Veli Atasoy)는 아프고 부상당한 죄수들을 치료하고 중국인들에게 공개적으로 도전하여 더 나은 처우를 제공하고 더 나은 생활 조건을 제공합니다.”

또 다른 파일에서,시 히예 아타 소이 대령에 관한 다음과 같은 메모가 쓰여졌다. 그녀는 모든 터키 수감자들의 보살핌과 치료에 모든 시간을 쏟아 부어 상처를 닦고 피로없이 천 조각으로 감싼 덕분에 의료 보조원 덕분이었다.

OLKAN ÖZYURT

KORE ŞAVAŞINDA KAHRAMAN TÜRK ASKERİ

SIHHİYE ONBAŞI VELİ ATASOY

Kore Savaşı’nın üzerinden 70 yıl geçti. O savaşta 244 Türk askeri esir düşmüştü. Zorlu kamp koşullarına, hastalık ve açlığa rağmen hepsi evlerine dönmeyi başardı. Bu başarıdaki en büyük pay sahiplerinden biri Sıhhiye Onbaşı Veli Atasoy’du. Ne onun arkadaşlarını nasıl hayatta tuttuğu ne de esir askerlerin, filmlere konu olacak kadar çetin ceviz hikâyesi yeterince bilindi. Yeni çıkan Ben Türk kitabı sözü onlara bırakıyor…

SIHHİYE ONBAŞI VELİ ATASOY

Babası Bekir Mustafa Atasoy, Kurtuluş Savaşı gazisiydi. Savaşın, askerliğin ne olduğu yaşayarak öğrenmişti. Minyon tipli oğlu Veli’ye belki de bu yüzden “Senin gibi adamdan asker olmaz” diyordu. Veli Atasoy, biraz da babasına inat gönüllü oldu Kore’ye gitmek için. Sıhhiye Onbaşı olarak Kore’de savaştı, birçok askerin hayatını kurtardığı bir çatışmada, yaralanıp esir düştü. Ama asıl kahramanlığını esaret hayatı sırasında gösterdi. Kore’de esir düşen Türk askerlerinin tamamı biraz da onun sayesinde sağ salim evlerine, yurtlarına dönebildi. Fakat ne onun kahramanlığı ne de Kore Savaşı’nda esaret hayatı yaşayan askerlerin yaşadıkları nedense doğru düzgün anlatıldı. 1950’de başlayan ve üç yıl süren bu savaşta 2 bin 180 askerimiz yaralanırken, 725’i de şehit oldu. Veli Atasoy’un da aralarında bulunduğu 244 asker de esir düştü.

Ama hepsi; çoğu yaralı bir şekilde esir düşmüş olmasına, zorlu şartlardaki esir kamplarında kalmalarına ve ciddi bir biçimde komünist propagandaya maruz kalmalarına rağmen Türkiye’ye dönmeyi başardılar. Savaş tarihi açısından ilginç olan bu durum Amerikaların gözünden kaçmadı. Esir değişimi sırasında, Müşterek İstihbarat Heyeti/Joint Intelligence Processing Board (JIBB) askerlerle tek tek görüştü.

Türklerin esaret altında bile birlik ve beraberliklerini korumasının, düşmanla işbirliği yapmamalarının, komünizim propagandasına karşı dirençli çıkmalarının nedenlerini araştırdılar. Dr. Aynur Onur Çiftci’nin yazdığı, Timaş Yayınları’ndan çıkan Ben Türk kitabı, Kore Savaşı’nın eksik bir sayfasını tamamlıyor ve yapılan araştırmaları da ele alarak o askerlerin hikâyesini anlatıyor. Üstelik bugünü kadar pek de gün yüzüne çıkmamış bilgiler ve belgeler eşliğinde.

Böylece Veli Atasoy’un kahramanlığı da üzerinden 70 yıl geçmesine rağmen bilinir hale geliyor… O 70 yıl boyunca yaşadıklarını hiç unutmadı. Bugün 92 yaşında olan Atasoy, yıllar sonra kendisiyle yapılan söyleşide “Yaşadıklarımı hiç unutmadım, unutulacak gibi de değildi. Ancak ölünce onlardan kurtulabileceğim” diyecekti. İşte bu kitap Veli Atasoy’un unutamadıklarını öğrenmemizi sağlıyor.

Kamptaki esirlerin birçoğu sürekli kaçma planı yapıyordu. Fakat Çinli bölük komutanı da bir şekilde bu planları öğrenip önlem alıyordu. Kaçmayı başaranlarsa en fazla bir hafta yol aldıktan sonra yakalanıp kampa getiriliyordu. Er Çakıcı ve Sıhhiye Onbaşı Atasoy’un da içinde bulunduğu dört kişi, grup halinde kamptan kaçmayı başardılar. Fakat yakalanıp tekrar kampa getirildiler. İki ay hapis yattılar. Ceza deliklerinden çıktıklarında dördü de tanınmaz haldelerdi.

Kore Savaşı, Soğuk Savaş’ın hemen başında iki kutuplu dünyanın karşı karşıya geldiği ilk sıcak savaştı. Savaş sadece cephe de yaşanmıyordu. İki taraf da çok incelikli düşünülmüş propaganda mücadelesi içerisindeydiler. Hedeflerindeyse esir kamplarındaki askerler vardı. ‘Beyin yıkama’ kavramı da bu savaşta ortaya çıktı. Çinliler komünizm propagandasıyla esirleri etkilemeye çalışırken, BM kamplarındaki Koreli askerlere de kapitalizm propagandası yapılıyordu. Bu propagandalar esirler üzerinde ciddi anlamda etkisini gösterdi. Mesela esir düşen ABD askerlerinin yüzde 15’i Çinlilerle işbirliği yaptı. İngiliz askerlerin yüzde 30’u komünist sempatizanı oldu. Öyle ki kimi esir askerler serbest kaldıktan sonra ülkesine dönmedi. Fakat bu propagandalar Türk esirler üzerinde beklenildiği ölçüde etkili olamadı. Türkler dirençli çıkmıştı. Galatasaray Lisesi’nde okuyan çok iyi Türkçe konuşan ve Türkleri iyi tanıyan bir görevlinin her türlü yaklaşımı bile bu direnci kıramadı. Bu durum da savaş sonrası dikkatlerden kaçmadı. Türk askerinin her şeye rağmen birlik beraberlik içerisinde yaşayabilme kabiliyeti, düşmanın propagandalarından etkilenmemeleri ABD ordusu tarafından araştırıldı. Üzerine raporlar yazıldı.

BIRAKMAM SİZİ ÖLÜM HANEYE

Onbaşı Veli Atasoy, çok dikkatliydi. Kampta günde bir kez dağıtılan yarı çiğ soya fasulyesi ve nadiren de olsa verilen kurtlu balık salamuranın Amerikalı esirleri ishal ettiğini gördü. Esir kampında ishal olmak demek ölmek demekti. Türk esirleri bu tür yiyecekleri yememeleri konusunda uyardı. Ama bu uyarı başına iş de açtı. Bazı Türk esirler ellerindeki yemeği yere boca edince, Çinli muhafızlar öfkelendi. Olayı araştırıp Onbaşı Atasoy’a ulaştılar. Bu olay sonucunda Onbaşı Atasoy bir hafta hücre cezasına çarptırıldı. Atasoy’un hücrede olduğu süre boyunca bazı Türk esirler rahatsızlanmıştı. Hatta biri ağır hasta olduğu için kamp hastanesine götürülmüştü. Atasoy hem hastanedeki arkadaşlarının akıbetini öğrenmek hem de kamp hastanesinin nasıl bir yer olduğu görmek için hastaneye gitti. Ama burası hastaneden çok ‘ölüm-hane’ gibiydi. Atasoy önce hastanedeki Türk esirlerin taburcu edilmelerini sağladı, sonra da hasta arkadaşlarını hastaneye göndermeden kendisi tedavi etmeye başladı.

KOMUTANIM SENİN DİRİN LAZIM

Üsteğmen İsmail Oknas, Kunu-ri Savaşı’nda esir düşünce Koreliler onun üzerindeki tüm özel eşyalarını aldı. Fakat yetmemişti, Oknas’ın parmağındaki evlilik yüzüğünü de istiyorlardı. Üsteğmenin ailesi, eşi ve yurduyla tek bağlantısıydı o yüzük. Direndikçe direndi. Koreliler de ısrarcıydı, parmağını kesmekle tehdit ettiler. Ortam gerginleşiyordu. İşte o an Veli Atasoy ortaya çıktı. Oknas’a “Kumandan, canından kıymetli değil ya?” dedi. “Senin ölün değil, dirin lazım hanımına.” Oknas ikna olmuştu. Böylece Veli Atasoy, kriz anlarındaki serinkanlı yaklaşımıyla Oknas’ın parmağını kurtardı.

KENDİ YAŞAMINI HİÇE SAYDI

Türk esirler ilk sorgulamalarının ardından kalacakları kamplara götürülmek için günlerce sürecek çileli bir yolculuğa çıkartıldı. Yaya olarak yapılan bu yolculuk, çoğu yaralı olan askerler için bir ölüm kalım mücadelesiydi, bunun için ölüm yürüyüşü adı veriliyordu. Yorgunluktan ya da yarasının ağırlaşmasından dolayı yürüyemeyecek duruma gelenler yol kenarına bırakılıyordu. Onbaşı Ahmet Akdağ’ın da yarası ağırlaşınca Çinli muhafızlar onu bırakmak istediler. Ve yine Onbaşı Veli Atasoy sahneye çıktı. Kendisi de yaralı olmasına rağmen sırtında taşıdı kader arkadaşını. Hem de yürüyemeyecek kadar bitkin düşüne kadar. Yürüyemeyecek duruma gelince muhafızlar bu sefer onu yol kenarında bıraktılar. Atasoy hiç bilmediği Kore topraklarında kayboldu. Yine Korelilere rastladı ve esir alındı. Ve yarım kalan yolculuğunu tamamlayıp esir kampına götürüldü.

YÜZLERCE ASKERİN HAYATINI KURTARDI

Ölüm Vadisi olarak bilinen kampa gittiğinde Sıhhiye Onbaşı Atasoy’un ilk işi bitlerle topyekûn bir mücadele başlatmak oldu. Onun verdiği talimatlarla Türk esirler üzerlerindeki ve elbiselerindeki bitleri temizlediler. Fakat bitlerle başa çıkmak kolay değildi. Bunun üzerine Onbaşı Atasoy Türk esirlere bitten kurtulmak için kıyafetlerini dışarıda, gece ayazında bırakmaları gerektiğini anlattı. Bu, soğuktan titreye titreye uyumak anlamına geliyordu. Talimata herkes uydu ve esir kampındaki ilk mücadele kazanıldı. Atasoy’un Ölüm Vadisi’ndeki ikinci önemli müdahalesi ise Türk esirler arasındaki hastaları sağlıklılardan ayırıp bir çeşit karantina uygulaması başlatmak oldu. Bu uygulama ile hastalıkların salgın haline gelmesini engelledi. Askerlerin iltihaplanmış hatta kurtlanmaya başlamış yaralarına, o olanaksızlıklar içinde çareler üretti. Ve pek çok esirin hayatını kurtardı.

ÜSTÜN HİZMET MADALYASI VERİLDİ

Esirler özgürlüklerine kavuştuktan sonra onlarla yapılan görüşmelerde, Onbaşı Veli Atasoy’un esir hayatı yaşadığı üç yıl boyunca Türk esirlerle birlikte, yüzlerce BM esirinin hayatta kalmasını sağladığı anlaşıldı. Onun bu başarısının taltif edilmesi gerektiği de ortaya çıktı. Sıhhiye Onbaşı Atasoy Kore’de muharebe alanında ve esir kamplarında gösterdiği üstün hizmetler nedeniyle Türk erbaş ve erleri arasında ABD Ordusu tarafından verilen Üstün Hizmet Madalyası’na (Legion of Merit) layık görülen yegâne kişi oldu.

VELİ ATASOY SAYESİNDE KURTULDUK

Türk esirlerin JIPB tarafından hazırlanan dosyalarında adına en sık rastlanan isim, Sıhhiye Onbaşı Veli Atasoy’du. Dosyalardan birinde “Esirlerin asla unutmayacağı iki asker varsa bunlar hasta ve yaralı esirleri tedavi eden ve Çinlilerin esirlere daha iyi muamele etmeleri ve daha iyi yaşam koşulları sağlamaları konusunda onlara açıkça meydan okuyan Çavuş Schlichter ve [Onbaşı] Veli Atasoy’dur” yazıyordu.

Bir başka dosyada ise Sıhhiye Onbaşı Atasoy hakkında şu not yazılmıştı: “5’inci Kamp’ta çoğunluğunu Amerikalıların oluşturduğu yüzlerce esir öldü; fakat aynı kampta Türklerden tek bir kişi dahi ölmedi. Bu, Türk Ordusu’nda görev yapan Veli Atasoy isimli onbaşı rütbesindeki bir sıhhiye asistanının tüm vaktini diğer Türk esirlerin bakımına ve tedavisine ayırması, onların yaralarını temizlemesi ve kumaş parçaları ile sarması, yorulmak bilmeden elinden gelen tüm yardımı yapması sayesinde oldu. Sorgulanan Türk esirlerin tamamı hayatta kalmalarını bu askere bağlıyor.”

OLKAN ÖZYURT

”KARAKOL” İSMİ NEREDEN GELMEKTEDİR

KARAKOL. Karakol Cemiyeti, Mondros ateşkes antlaşması’ndan sonra Kasım 1918’de, İstanbulun İşgaline karşı kurulan, ilk gizli örgüttür. Karakol Cemiyeti, Baha Sait, Kara Vasıf ve Refik İsmail Beyler tarafından Mahmut Paşa Cami avlusundaki bir kahvede yapılan toplantıda doğmuştur. Cemiyetin isim babası, Baha Sait Bey’dir. Diğer yöneticileri Miralay Galatalı Şevket, Kemalettin Sami, Kaymakam Edip, Binbaşı Ali Rıza, Em.Yzb Baha Said, Dava vekili Refik İsmail, Dr.Adnan Adıvar. Kara Esnaf kuruluşlarından da destek görmüştür. Özellikle hamallar cemiyeti yöneticileri ve üyeleri örgütün faaliyetlerinde önemli görevler almıştır. Amacı Müdafa i Hukuk cemiyeti düşüncesinin proğramına uygun olarak çalışmalarda bulunmaktı. Kurtuluş savaşı öncesi Anadolu’ya silah, Cephane ve İnsan kaçırılması gibi önemli görevler üstlenmiştir. Yemen’de, Dembele savaşında Kuşçubaşı Eşref’in emir eri Zenci Musa’yı hatırlamışsınızdır. işte zenci musa İstanbul’da da vatan hizmetine devam etmiş,kendisine verilmek istenen maaaşı kabul etmeyip Hamallar cemiyetine girmiş ve kazancını sağlamak için hamallık yaparken Karakol Cemiyeti bünyesinde Anadolu’ya silah ve İnsan kaçırılmasında görev almıştır.Vasıf Bey, bu teşkilatın başkanı olmuştur.

Günümüzde Polis Merkezlerine “KARAKOL” denmesinin kökeni, bu özel istihbarat teşkilatından gelmektedir.

M.Ali TOPÇU

”ELİNE, BELİNE VE DİLİNE SAHİP OL” NE DEMEKTİR?

’ELİNE, BELİNE, DİLİNE SAHİP OL’’ NE DEMEK?

Hepimizin yakından bildiği, günlük hayatımızda kullandığımız bir deyim. Gençlerimize, evlatlarımıza, küçüklere nasihat verirken sık sık kullandığımız bir deyim.

Pek çoğumuz gerçek anlamını ve nereden kaynaklandığını bilmeyiz. Günümüz Türkçesiyle yorumlarız. Yani ellerimizle kötülük yapmayacağız, belimize (cinsellik anlamında) hâkim olacağız, dilimiz ile kötü söz söylemeyeceğiz, kırıcı olmayacağız. Kısaca bu şekilde biliriz.

Gerçekte böyle değildir bu deyimin manası ve verdiği mesaj. O zaman gerçekte ne anlamı vardır ve ne zaman, ne için söylenmiştir öğrenelim.

Türkler yeryüzünde tarihi ve kültürü en eski olan milletlerin başında gelir. Geçmişten günümüze birçok Beylik, Devlet ve İmparatorluk kurmuşuz. Kültür, inanç, gelenek, örf adet, edebiyat, sanat, mimari bakımdan çok gelişmiş ve diğer devletlere örnek olmuştur. Devlet kurma ve yönetmede çok kabiliyetli ve üstün yeteneklere sahip olan Türkler her asırda söz sahibi olmuşlardır.

Türklerde vatan kutsaldır, bu nedenle Ana’ya nispetle ‘’Ana Vatan’’ olarak isimlendirilmiştir. Ana iffetiyle eş tutulmuş ve Vatan muhafazası için ölmek şehit olmaktır. Namusu korumaktır.

Tarihte var olmuş Türk Devletlerinde, Farklı diller, kültürler, inançlar var olmuştur. Dil olarak Türkçe’nin yanında Arapça, Farsça gibi diller kullanılmıştır. Tarih boyunca fethettiği ülkelerde dillerini koruyamamanın sıkıntılarını çekmişlerdir. Yüz yıllar sonrasını görüyormuş gibi Hoca Ahmet Yesevi hazretleri kendi anlatılarında, dergâhında, eserlerinde ve öğrencilerine verdiği derslerinde hep Türkçe kullanmıştır. Yesevi’ den ders ve öğüt almış, oradan kopup Dünya’ya yayılmış birçok derviş ve Erenler  gittikleri coğrafyalarda bu öğrendiklerini ve Yesevi düşüncelerini anlatmışlar ve gönülleri fethetmişlerdir.

İşte Yesevi’ den kopup gelen ve Hacı Bektaş Veli’ye nispet edilerek ifade edilen ‘’Eline, beline ve diline sahip ol’’ sözü günümüzde de çok kullanılan bir öğüttür. Mana olarak Türkler açısından derin bir devlet düşüncesini yansıtmaktadır. O devirde bu sözün anlattığı değer itibariyle ‘’Eline, beline ve diline sahip ol ‘’ sözünde ‘’El’’ o zamanda ‘’Devlet’’ karşılığıdır. Bel Arapça kökenli olup ‘’Hudut’’(Sınır) kelimesinin karşılığıdır. ‘’Dil’’ (Lisan) kelimesinin karşılığıdır.

Bütünüyle anlatmak gerekirse, Devletine, Hudutlarına ve konuştuğun lisanına sahip ol ki var olasın demektir. Bundan dolayıdır ki Türkler için Devlet, Vatan ve savunması kutsal bilinmiş ve seve seve can verilmiştir.

Kaynak: Türk’ün Tarihi(Dr. Ali GÜLER)

Yazan: Mehmet Ali TOPÇU – Haziran 2020

AÇE’DE TÜRK İZLERİ

OSMANLI’NIN UZAKTAKİ DOSTU ‘’AÇE SULTANLIĞI’’

Sumatra Adası’nın kuzeyinde 20. yüzyıl başlarına kadar hüküm süren Müslüman Açe (Aceh) Sultanlığı, 16. yüzyılda Portekiz istilasına karşı koymak için Osmanlı İmparatorluğu’ndan destek istemişti. Açe Sultanlığı, Osmanlı’dan 1900’lü yıllara kadar pekçok kez yardım almış, 19. yüzyılda da Osmanlı idaresi altına girmek için girişimde bulunmuştu. Ancak Osmanlı Devleti Avrupa ile ilişkisini bozmamak için Açe’nin bu isteğine olumlu yanıt veremedi.

16.yüzyıl başında Portekiz deniz gücü, Hindistan Yarımadası, Malaka, Endonezya, Borneo ve Sumatra bölgesini etkisi altına aldı. Ancak bölgedeki Portekizliler gelene kadar bölge ticaretini elinde tutan Müslüman devletler direnişini sürdürdü. Bu devletler Portekiz istilasına karşı 1500’lerin başından itibaren Osmanlı Devleti’nden yardım istediler.

OSMANLI’NIN UZAKTAKİ DOSTU ‘’AÇE SULTANLIĞI’’   Sumatra Adası’nın kuzeyinde 20. yüzyıl başlarına kadar hüküm süren Müslüman Açe (Aceh) Sultanlığı, 16. yüzyılda Portekiz istilasına karşı koymak için Osmanlı İmparatorluğu’ndan destek istemişti. Açe Sultanlığı, Osmanlı’dan 1900’lü yıllara kadar pekçok kez yardım almış, 19. yüzyılda da Osmanlı idaresi altına girmek için girişimde bulunmuştu. Ancak Osmanlı Devleti Avrupa ile ilişkisini bozmamak için Açe’nin bu isteğine olumlu yanıt veremedi.   16.yüzyıl başında Portekiz deniz gücü, Hindistan Yarımadası, Malaka, Endonezya, Borneo ve Sumatra bölgesini etkisi altına aldı. Ancak bölgedeki Portekizliler gelene kadar bölge ticaretini elinde tutan Müslüman devletler direnişini sürdürdü. Bu devletler Portekiz istilasına karşı 1500’lerin başından itibaren Osmanlı Devleti’nden yardım istediler.

  Osmanlı Devleti ise Kızıldeniz’de kurduğu donanma ile Portekiz hakimiyetini kırmaya çalıştı. Ancak mesafenin uzaklığı ve Hint adalarındaki bazı ülkelerin sürekli taraf değiştirmeleri Osmanlıların başarısını engelledi.
Bölgedeki Müslüman devletler arasında en güçlüsü ise Sumatra adasının kuzeyinde bulunan Açe Sultanlığıydı. Açe devleti Portekiz yayılmacılığına karşı inatla direniyor, hatta bölgedeki Malaka yarımadası gibi bazı kritik noktaları geri almak için seferler düzenliyordu.
  Kanuni’nin bu seferin sonunda ölmesi üzerine Osmanlı tahtına II.Selim oturdu. Sultan II. Selim Açe Elçisi’ne büyük bir ilgi gösterdi. Elçi, Sultan Alaeddin’in gönderdiği mektubu Osmanlı Padişahı’na sundu. Açe Sultanı mektupta kendisi Osmanlı’nın ve Padişahın kulu olarak gördüğünü Yemen ve Aden Beylerbeyi’nin dostu olduğunu anlattı. Bölgedeki Osmanlı nüfuzundan bahsetti. Mektupta yardım eğer gelmezse müslümanların yokolacağı şöyle anlatılıyordu:
 “Yardım etmezseniz mahvoluruz ve hacıların yolu da Portekizliler tarafından kesilmiş olduğu için
  Kanuni’nin bu seferin sonunda ölmesi üzerine Osmanlı tahtına II.Selim oturdu. Sultan II. Selim Açe Elçisi’ne büyük bir ilgi gösterdi. Elçi, Sultan Alaeddin’in gönderdiği mektubu Osmanlı Padişahı’na sundu. Açe Sultanı mektupta kendisi Osmanlı’nın ve Padişahın kulu olarak gördüğünü Yemen ve Aden Beylerbeyi’nin dostu olduğunu anlattı. Bölgedeki Osmanlı nüfuzundan bahsetti. Mektupta yardım eğer gelmezse müslümanların yokolacağı şöyle anlatılıyordu:
 “Yardım etmezseniz mahvoluruz ve hacıların yolu da Portekizliler tarafından kesilmiş olduğu için
Sultan II. Selim, Açe Sultanı’na 20 Eylül 1567 tarihli bir yanıt gönderdi. Yanıtta Açe’nin isteklerini yerine getirmenin Osmanlı padişahı için hem dini hem de ananevi bir görev olduğu belirtildi. Hemen ardından II. Selim silah ustaları, askerler ve askeri malzeme ile birlikte 15 kadırgadan ve 2 barçadan oluşan ve askerlerinin bir yıllık maaşı ödenmiş bir donanma göndermeye karar verdi. Süveyş kaptanlarından Kurdoğlu Hızır Reis, donanmaya komuta etmek üzere atandı ve Mustafa Çavuş adındaki bir Türk elçisinin eliyle Sultan Alaeddin’e verilmek üzere bir mektup hazırlandı.
II. Selim ayrıca Yemen Beylerbeyi ve Mısır Beylerbeyi ile Rodos, Aden ve Cidde Beyleri’ne ferman göndererek Açe elçisine at, alet ve bakır almak istediğinde hiç bir güçlük çıkarılmaması her türlü yardımın yapılmasını emretti.   

Kanuni’nin bu seferin sonunda ölmesi üzerine Osmanlı tahtına II.Selim oturdu. Sultan II. Selim Açe Elçisi’ne büyük bir ilgi gösterdi. Elçi, Sultan Alaeddin’in gönderdiği mektubu Osmanlı Padişahı’na sundu. Açe Sultanı mektupta kendisi Osmanlı’nın ve Padişahın kulu olarak gördüğünü Yemen ve Aden Beylerbeyi’nin dostu olduğunu anlattı. Bölgedeki Osmanlı nüfuzundan bahsetti. Mektupta yardım eğer gelmezse müslümanların yokolacağı şöyle anlatılıyordu:
 “Yardım etmezseniz mahvoluruz ve hacıların yolu da Portekizliler tarafından kesilmiş olduğu için Sultan II. Selim, Açe Sultanı’na 20 Eylül 1567 tarihli bir yanıt gönderdi. Yanıtta Açe’nin isteklerini yerine getirmenin Osmanlı padişahı için hem dini hem de ananevi bir görev olduğu belirtildi. Hemen ardından II. Selim silah ustaları, askerler ve askeri malzeme ile birlikte 15 kadırgadan ve 2 barçadan oluşan ve askerlerinin bir yıllık maaşı ödenmiş bir donanma göndermeye karar verdi. Süveyş kaptanlarından Kurdoğlu Hızır Reis, donanmaya komuta etmek üzere atandı ve Mustafa Çavuş adındaki bir Türk elçisinin eliyle Sultan Alaeddin’e verilmek üzere bir mektup hazırlandı.
II. Selim ayrıca Yemen Beylerbeyi ve Mısır Beylerbeyi ile Rodos, Aden ve Cidde Beyleri’ne ferman göndererek Açe elçisine at, alet ve bakır almak istediğinde hiç bir güçlük çıkarılmaması her türlü yardımın yapılmasını emretti.       

                                                DONANMA NEDEN GÖNDERİLEMEDİ?    
 
Ancak tüm bu hazırlıklara rağmen Kurdoğlu Hızır Reis komutasındaki Osmanlı Donanması Açe seferine çıkamadı. Süveyş’te donanmanın hazırlıkları devam ederken Yemen’de Zeydi İmamı Mutahhar isyan ederek Yemen’in önemli yerlerini ele geçirdi. Açe’ye gönderilmek için hazırlanan donanma da bu isyanı bastırmak için Yemen’e sevk edildi.
Osmanlı Devleti, donanmanın Yemen isyanını bastırmak için oraya yönlendirildiği haberini Mustafa Çavuş yola çıktığı için İstanbul’daki yardımcısı Perviz ile gönderdi. 15 Ocak 1568 tarihli bu fermanda Yemen’de isyan çıktığından donanmanın bu sene tehir edildiği, isyan bastırılıp, durum normale döndüğü zaman seferin gelecek yıl gerçekleşeceği vaat edildi.
Ancak Açe Sultanı Alaeddin sıkışık durumdaydı. Portekizliler ardarda saldırılar düzenliyordu. 1570’te Portekiz kaptanı Luiz de Melle, on dört gemi ile Açe limanında bulunan altmış gemilik donanmaya saldırdı. Bu saldırı sırasında Açe prensi de dahil 1200 Açeli öldürüldü.
 Açe Sultanı Alaeddin ileriki yıllarda İstanbul’a iki defa daha elçi göndererek vaat edilen askeri yardımın yerine getirilmesini talep etti. Sultan II. Selim Açe Sultanına bu elçilerle 1569 ve 1571’de iki mektup daha gönderdi ve Yemen, Kıbrıs, Tunus bölgelerindeki askeri faaliyetlerin bitirilmesinin ardından donanmanın yollanacağı bildirildi.
Ancak Yemen isyanı Sinan Paşa tarafından 1570 yılı sonlarına doğru tamamen bastırılmasına rağmen bölgenin kontrol altına alınması birkaç yıl sürdü. Aynı yıllarda Osmanlı Devleti, Kuzey Afrika’ya seferler düzenliyordu. Kıbrıs ve Tunus seferlerinin de devamı üzerine Açe’ye gereken donanma gönderilemedi.

Açe Sultanı Alaeddin ileriki yıllarda İstanbul’a iki defa daha elçi göndererek vaat edilen askeri yardımın yerine getirilmesini talep etti. Sultan II. Selim Açe Sultanına bu elçilerle 1569 ve 1571’de iki mektup daha gönderdi ve Yemen, Kıbrıs, Tunus bölgelerindeki askeri faaliyetlerin bitirilmesinin ardından donanmanın yollanacağı bildirildi.

Ancak Yemen isyanı Sinan Paşa tarafından 1570 yılı sonlarına doğru tamamen bastırılmasına rağmen bölgenin kontrol altına alınması birkaç yıl sürdü. Aynı yıllarda Osmanlı Devleti, Kuzey Afrika’ya seferler düzenliyordu. Kıbrıs ve Tunus seferlerinin de devamı üzerine Açe’ye gereken donanma gönderilemedi.

Ancak Osmanlı devleti iki gemi ile harp malzemesi ve askeri sanatkarları Açe’ye gönderdi.

 Bu silahlar arasında Açe elçisinin II. Selim’e hediye olarak verdiği bir torba Sumatra biberine ithaf edilmiş ‘lada seçupak’ (bir torba biber) adlı dev top da bulunmaktaydı. 1571 yılında Açe Sultanı Alaeddin’in ölümünün ardından uzun süre Açe’den Osmanlı Devleti’ne elçi gelmedi. 1574′ te de Osmanlı tahtına deniz seferine girişmeyen Sultan III. Murat geçti. Böylece planlanan sefer gerçekleşemedi.

Ancak Osmanlı devleti iki gemi ile harp malzemesi ve askeri sanatkarları Açe’ye gönderdi.
 Bu silahlar arasında Açe elçisinin II. Selim’e hediye olarak verdiği bir torba Sumatra biberine ithaf edilmiş ‘lada seçupak’ (bir torba biber) adlı dev top da bulunmaktaydı. 1571 yılında Açe Sultanı Alaeddin’in ölümünün ardından uzun süre Açe’den Osmanlı Devleti’ne elçi gelmedi. 1574’te de Osmanlı tahtına deniz seferine girişmeyen Sultan III. Murat geçti. Böylece planlanan sefer gerçekleşemedi.  
       
AÇE OSMANLI’YA BAĞLANMAK İSTEDİ
Planlanan donanmanın gönderilememesi üzerine Osmanlı-Açe ilişkileri zayıfladı ve 1800’lere kadar Osmanlı- Açe ilişkileri birkaç gemilik yardımlarla, hac ziyaretleriyle ve elçilik düzeyindeki mesajlarla sınırlı kaldı.
19.yüzyıl başında Açe Sultanlığı Portekizlilerin ardından Hollandalıların saldırılarına maruz kaldı. 1851 yılında Açe Sultanı İbrahim Mansur Şah İstanbul’a heyet gönderek Osmanlı Devleti’ne bağımlı bir eyalet olmak istedi. Osmanlı Yönetimi bu isteği 10 yıldan fazla bir süre heyetler gönderek değerlendirdi. Sultan Abdülaziz’in bu konudaki isteğine rağmen Kırım Savaşı’ndan sonra güçlükle geliştirilen Avrupa politikasının bozulmaması için Açe’nin himaye talebi kabul edilmedi.
1873 yılında Açe Sultanlığı’nın Hollanda işgaline karşı Osmanlı Devleti’nden istediği yardıma ise Batılı ülkelerin baskısıyla ancak arabulucuk yapılabileceği şeklinde karşılık verilebildi. Bu aracılık talebi ise Hollanda tarafından reddedildi.
       
       (‘Sumatra’ya Osmanlı Yardımı’ yazısı Popüler Tarih Dergisi’nin Ekim/2004 tarihli sayısında yayımlanmıştı)
Hazırlayan: M.Ali TOPÇU

رموز العرق الغربي

لقد استغلت الإمبريالية الغربية بوحشية واستعبدت الملايين من السود من آسيا وأفريقيا لقرون

الولايات المتحدة ، التي عانت من وباء كورونا ، اهتزت الآن بسبب العنف وعنف الشرطة. في مينيسوتا ، عندما احتجزت الشرطة أميركيًا أسود ، فقد حياته وارتبك البلاد. واحتج المتظاهرون الذين كانوا يحتجون على الحادث في جميع أنحاء البلاد على الشرطة قائلين “لا أستطيع التنفس” ، في إشارة إلى كلمات فلويد الأخيرة.

تواجه الولايات المتحدة الآن مناقشات عنصرية في البلاد. توفي أصداء مواطن أسود (جورج فلويد – 46) نتيجة لعنف الشرطة المستمر يوم الاثنين في مينيابوليس ، مينيسوتا. في صور مسجلة على هاتف خلوي من قبل أحد المارة ، سمع أن جورج فلويد ، الذي تم وضعه في الرصيف ويداه مكبلتان من الخلف ، تم احتجازه أثناء احتجازه.

RACISM هي واحدة من قذائف الهاون Morpid التي يتم تسويتها في طبيعة المجتمع الغربي. إنه أحد العوامل الرئيسية التي تحدد تشكيل ومسار تاريخها.

وفقًا للأوروبيين العنصريين ، وُلد النبيل ، وُلد النبيل. وبعبارة أخرى ، لم تولد أوروبا ، لقد ولدت أوروبا. فوفقا لهم ، فإن الأوروبيين هم الجنس البشري الأعلى والأبيض والأكثر نقاء. بتعبير أدق هي الأنجلو ساكسون والجرمانية.

في هذا السياق ، تشير الآراء التي دعا إليها السياسي الدبلوماسي البريطاني اللورد إ.بارينج كرومر (1841-1917) إلى هذا على وجه التحديد: إن البريطانيين والألمان أكثر أوروبية وأكثر تفوقًا من الفرنسيين في الدول الأخرى واللاتينيين والروس شبه الآسيويين.

دعونا نأخذ مسيرة قصيرة من خلال انعكاسات هذه الخطابات المريضة المنحرفة في الحياة الاجتماعية ، من خلال تقديم العديد من حالات العنصرية من التاريخ الفاسد للغرب المتحضر:

إحدى الصور التاريخية التي تصور العدوان العنصري في الغرب

في عام 1603 ، تم جلد هيو ديفيس بممارسة الجنس مع نيغا في فرجينيا ، متهما إياه بتلويث جسده وترك نفسه يشعر بالخجل في عيون الله ثم في عيون المسيحيين.

في عام 1662 ، سنت مستعمرة فرجينيا قانونًا جديدًا لتقرير أنه يجب مضاعفة عقوبة الزنا إذا ارتكبت مع السود.

في عام 1664 ، سنت ولاية ماريلاند قانونًا يحظر على البيض ولا سيما النساء البيض الزواج من السود. إذا تزوجت امرأة بيضاء من رجل أسود ، لكانت قد قبلت العبودية ويعتبر أطفالها عبيدا.

في عام 1691 ، أصدرت مستعمرة فرجينيا قانونًا آخر يحظر الزواج بين جميع الأعراق. وبناء على ذلك ، إذا تزوجت أي امرأة أو رجل أبيض من نيغا ، أو هجين أو أمريكي أصلي ، فسيتم طرده من المستعمرة لعدم العودة أبدًا.

مشهد متجمد للدماء من أمريكا عام

1830: عبد أسود بقفص حديدي مغلق على رأسه حتى لا يأكل من المنتج أثناء العمل.

في 1890-1905 استعمرت بلجيكا الكونغو في أفريقيا ، مما أسفر عن مقتل 10 ملايين من السكان المحليين. لقد قام بقطع أيدي وأقدام أولئك الذين لم يوافقوا على أن يكونوا عبيداً.

الناس الفقراء الذين استعبدتهم بلجيكا في الكونغو وسلاسلهم حول رقابهم مثل الحيوان

في 26 ديسمبر 1908 ، هزم جاك جونسون الأمريكي الكندي تومي بيرنز وأصبح أول بطل ملاكمة أسود ثقيل الوزن في العالم. ومع ذلك ، لم يستطع البيض العنصريون هضم انتصاره وتجاهله.

جاك جونسون من الولايات المتحدة ، بطل العالم الأول للملاكمة في الوزن الثقيل

في عام 1948 ، تم قبول جورج دبليو ماكلورين البالغ من العمر 54 عامًا في جامعة أوكلاهوما في الولايات المتحدة الأمريكية كأول طالب أمريكي من أصل أفريقي. ومع ذلك ، تعرض للتمييز واضطر للجلوس منفصلة عن الطلاب البيض أثناء متابعة الدروس.

تم التمييز ضد جورج مكلورين على الرغم من كونه أول طالب أمريكي من أصل أفريقي في جامعة أوكلاهوما

في عام 1954 ، صنعت دوروثي كونتس التاريخ كأول طالب أسود أمريكي تم قبوله في المدرسة الثانوية للبيض. ومع ذلك ، كان قادرًا فقط على تحمل إذلال البيض لمدة 4 أيام واضطر إلى الحصول على تسجيله من المدرسة.

دوروثي كونتس ، أول طالب أسود تم قبوله في المدرسة الثانوية في الولايات المتحدة عام 1954 (يسار) ، لم يعد بإمكانه تحمل الإذلال لفترة أطول

في 14 نوفمبر 1960 ، دخلت فتاة أمريكية أفريقية شجاعة تدعى روبي بريدجز المدرسة حيث ذهب البيض للدراسة. وردًا على ذلك ، أخرجت الأمهات والآباء البيض أطفالهم. لدرجة أن المرأة وضعت دمية سوداء في تابوت خشبي واحتجت عليها. رفض جميع المعلمين ، باستثناء باربرا هنري ، تعليم طفل أسود.

عندما حاول روبي بريدجز دخول المدرسة حيث يذهب البيض مع الإجراءات الأمنية ، كان لديه رد فعل كبير.

مع عمله المسمى Race Matters (1994) ، هو أكاديمي أسود دخل قائمة الأكثر مبيعاً في أمريكا. يصف كورنيل ويست حدثًا مثيرًا للاهتمام حدث في كتابه على النحو التالي:

كتاب كورنيل ويست

في أحد الأيام التي كنت أدرس فيها في كلية وليام ، أوقفت الشرطة سيارتي. اتهمت بحمل الكوكايين. أخبرت الشرطة أنني أستاذ في جامعة برينستون.

كان الرد الذي تلقيته على النحو التالي:

نعم ، نعم ، أنا راهبة طيارة ؛ دعنا نذهب ، نيغا! “

مصادر:

سمير أمين ، المركزية الأوروبية ، نيويورك: مطبعة -1

المراجعة الشهرية ، 1989 ، ص 97.

جورج م. فريدريكسون ، التفوق الأبيض: دراسة مقارنة .2

 في تاريخ أمريكا وجنوب أفريقيا ، مطبعة جامعة أكسفورد ، 1982 ، ص 100 ، 102.

Cornel West، Race Matters، Vintage Boxing، 1994.-3

بولينت أوزدمير ، التاريخ شاهد ، اسطنبول ، 2014 ، ص -4

175-176.

حمد علي توبجو
تركيا- MAYIS-2020

BATI’NIN IRKÇI KODLARI

BATI’NIN ”ÖZELLİKLE AMERİKA’NIN” IRKÇI KODLARI

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-1-Bati-Afrikali-insani-acimasizca-kolelestirdi.jpg

ABD’de hiç bir zaman yok olmayan ırkçılık son yaşanan polis şiddeti yaşanan bir olay ile yeniden hortladı ve gündemde yerini aldı.

Corona salgını ile, mücadele eden ABD, şimdi de ırkçılık ve polis şiddeti ile çalkalanıyor. Minnesota’da polis siyahi bir Amerikalıyı gözaltına aldığı sırada yaşamını yitirmesi ülkeyi karıştırdı. Ülkenin her yerinde olayı protesto eden göstericiler Floyd’un son sözlerine atıfla “Nefes alamıyorum” diyerek polisi protesto etti.

ABD, şimdi de ülkede yeniden hortlayan ırkçılık tartışmalarıyla karşı karşıya. Minnesota eyaletine bağlı Minneapolis kentinde, pazartesi günü siyahi bir vatandaşın(George Floyd – 46) polis şiddeti sonucu ölmesinin yankıları sürüyor. Yoldan geçen bir kişi tarafından cep telefonuna kaydedilen görüntülerde, elleri arkadan kelepçelenmiş olarak yüzüstü kaldırıma yatırılan George Floyd gözaltına alındığı sırada “Nefes alamıyorum” dediği duyuluyordu.

IRKÇILIK, Batı toplumunun genlerinde var olan hastalıklardan birisi, en kötüsü en acımasızcasıdır. Bu hastalıklarına yenik düşen ırkçı batı zihniyeti Asya ve Afrika kökenli milyonlarca siyahi insanı yüzyıllarca acımasızca köle olarak kullanıp sömürdü. Bu hastalıklarını bünyelerinden atamadılar ve alışkanlıklarına devam etmekteler.

Hiç bir din ve inanç ırkçılık emretmez, insanlar arasında ten rengi, dili, doğduğu yer için ayrımcılık (ırkçılık) kabul etmez. Son din İslam Kur’an da var olan bir çok ayet ile de insanların birbirine üstünlüğünün güzel ahlak, yaptığı iyilik ve gösterdeiği hoşgörü iledir der. Hak katında her insan eşit yaratılmıştır. Yaradılanı severin yaradandan ötürü der Allah dostları.

Mal ve varlık, maddiyat, güç hırsına yenik düşmüş insanlık, Dünya’daki en acımasız varlıktır. Öyleki kendi hem cinsine karşı bile hala bu kadar vahşide davrana bilmektedir.

Batılılara göre asil olunmaz, asil doğulur. Başka bir deyişle, Avrupalı olunmaz, Avrupalı doğulur. İnsanlığın en üstünü, beyaz ve ari ırkı Avrupalılardır. Daha doğrusu Anglo – Saksonlar ve Cermenlerdir. İngiliz siyasetçi-diplomat Lord E. Baring Cromer’in (1841-1917) savunduğu görüşlerde bunu gösteriyor. Şöyle diyor: İngilizler ve Almanlar, Avrupalı diğer uluslardan Fransızlar, Latinler ve yarı Asyalı Ruslara göre daha Avrupalı ve üstündür.

Kısacası Batı medeniyetinin tarihi sicili bu konuda bir hayli bozuktur. Örnekleri ile kısaca bahsedelim. 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-2-Batidaki-irkci-saldirganlik.jpg

Batı’daki ırkçı saldırganlığı resmeden tarihi fotoğraflardan biri 

1603’de Hugh Davis, Virginia’da bir zenci ile cinsel ilişkiye girerek vücudunu kirletmek ve kendini önce Tanrı katında sonra da Hıristiyanlar nazarında utanç içinde bırakmak suçlamasıyla kırbaçlandı.

1662’de Virginia Kolonisi, yeni bir kanun çıkartarak, zina suçunun cezasının zencilerle işlendiği takdirde iki kat olarak uygulanmasına karar verdi.

1664’te Maryland Eyaleti, beyazların ve özellikle beyaz kadınların zencilerle evlenmesini yasaklayan bir kanun çıkardı. Eğer beyaz bir kadın zenci bir erkekle evlenirse, kendisi de köleliği kabul etmiş olacak ve çocukları da köle sayılacaktı.

1691’de Virginia Kolonisi, her türlü ırk arasında evliliği yasaklayan başka bir kanun çıkardı. Buna göre herhangi bir beyaz kadın ya da erkek, bir zenci, melez ya da Kızılderili ile evlenirse, bir daha dönmemek üzere koloniden sürülecekti.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-3-Goguslerinde-Ben-bir-adamim-sloganiyla-irkciligi-reddeden-bir-grup.jpeg

Göğüslerinde ‘Ben bir adamım’ sloganı yazılı tişörtlerle ırkçılığı reddeden bir grup Amerikalı ‘insan.’ 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-4-1830-Amerikasi-calisirken-urunden-yememesi-icin-kafasina-demirden-kafes-takilan-kole.jpg

1830 Amerika’sından kan dondurucu bir manzara: Çalışırken üründen yememesi için kafasına, ağız kısmı kapalı, demirden bir kafes takılan zenci bir köle. 

1890-1905’de Belçika, Afrika’da Kongo’yu sömürgeleştirirken 10 milyon yerliyi katletti. Köle olmayı kabul etmeyenlerin ellerini ve ayaklarını hunharca kestirdi.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-5-Belcikanin-Kongoda-kolelestirip-hayvan-gibi-boyunlarindan-zincirledigi-insanlar.jpg

Belçika’nın Kongo’da köleleştirip adeta bir hayvan gibi boyunlarından zincirlediği zavallı insanlar 

1908’in 26 Aralık’ında ABD’li Jack Johnson, Kanadalı Tommy Burns’u yenerek dünyanın ilk siyahi ağır sıklet boks şampiyonu oldu. Ancak ırkçı beyazlar onun bu zaferini bir türlü hazmedemediler ve görmezden geldiler.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-6-Dunyanin-ilk-siyahi-agir-siklet-boks-sampiyonu-ABDli-Jack-Johnson.png

Dünyanın ilk siyahi ağır sıklet boks şampiyonu ABD’li Jack Johnson

1948’de 54 yaşındaki George W. McLaurin, ilk Afro-Amerikan öğrenci olarak ABD’deki Oklahoma Üniversitesi’ne kabul edildi. Lakin ayrımcılığa maruz kaldı ve dersleri takip ederken beyaz öğrencilerden ayrı bir yerde oturmak zorunda bırakıldı. 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-7-George-McLaurin-Oklahoma-Un-ilk-kabul-edilen-AfroAmerikan-olmasina-ragmen-ayrimciliga-ugramisti.png

George McLaurin, Oklahoma Üniversitesi’ne ilk kabul edilen Afro-Amerikan öğrenci olmasına rağmen ayrımcılığa uğramıştı

1954’de Dorothy Counts, beyazların lisesine kabul edilen ilk ABD’li siyahi öğrenci olarak tarihe geçti. Fakat beyazların aşağılamasına ancak 4 gün dayanabildi ve okuldan kaydını aldırmaya mecbur kaldı.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-8-1954te-ABDde-liseye-kabul-edilen-ilk-siyahi-ogrenci-Dorothy-Counts-asagilamalara-dayanamamisti.png

1954’te ABD’de liseye kabul edilen ilk siyahi öğrenci olan (solda) Dorothy Counts aşağılamalara daha fazla dayanamamıştı

1960’ın 14 Kasım’ında Ruby Bridges isimli Afrika kökenli cesur bir Amerikalı kız, eğitim için beyazların gittiği okula girdi. Buna tepki gösteren beyaz anne ve babalar kendi çocuklarını dışarı çıkardılar. Öyle ki bir kadın, tahta bir tabutun içine siyah bebek koydu ve onu protesto etti. Barbara Henry dışında tüm öğretmenler, siyah bir çocuğa ders vermeyi reddettiler.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-9-Ruby-Bridges-beyazlarin-gittigi-okula-guvenlik-onlemleriyle-girmeye-calistiginda-buyuk-tepkiyle-karsilasmisti.jpg

Ruby Bridges beyazların gittiği okula güvenlik önlemleriyle girmeye çalıştığında büyük tepkiyle karşılaşmıştı

1994 yılında yazdığı Race Matters (Irk Önemlidir) başlıklı eseriyle, Amerika’da en çok satanlar listesine giren siyahi akademisyen Prof. Cornel West, başından geçen ilginç bir olaya kitabında şöyle yer veriyor:

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-10-Cornel-Westin-kitabi.png

Cornel West’in kitabı 

William College’de ders verdiğim günlerin birinde polis tarafından arabam durduruldu. Kokain taşımakla suçlandım. Polise, Princeton Üniversitesi’nde profesör olduğumu söyledim.

Aldığım karşılık şöyle oldu:

“Evet evet, ben de uçan rahibeyim; hadi gidelim zenci!” 

Kaynaklar:

1. Samir Amin, Eurocentrism, New York: Monthly Review Press, 1989, s.97.

2. George M. Fredrickson, White Supremacy: A Comparative Study in American and South African History, Oxford University Press, 1982, s.100, 102.

3. Cornel West, Race Matters, Vintage Boks, 1994.

4. Bülent Özdemir, Tarih Şahit Olsun, İstanbul, 2014, s.175-176.

https://www.zaferdergisi.com/assets/images/content/502/batinin-irkci-kodlari_1538432469.png

RACIST CODES OF THE WEST (ESPECIALLY USA)

Western imperialism has brutally exploited and enslaved millions of black people from Asia and Africa for centuries

The United States, which struggled with the Corona epidemic, is now shaken by racism and police violence. In Minnesota, when the police detained a black American, he lost his life and confused the country. Demonstrators protesting the incident all over the country protested the police, saying “I can’t breathe”, referring to Floyd’s last words.

Mayıs 2020 ABD

The US is now facing racism debates in the country. Echoes of a black citizen (George Floyd – 46) die as a result of police violence continue on Monday in Minneapolis, Minnesota. In images recorded on a cell phone by a passerby, it was heard that George Floyd, who was placed in the curb with his hands cuffed from behind, was taken into custody while he was detained.

RACISM is one of the morpid mortars that are settled in the nature of Western society. It is one of the main factors that determine the formation and course of its history.

According to racist Europeans, noble is born, noble is born. In other words, Europe is not born, Europe is born. According to them, Europeans are the most superior, white and pure race of humanity. More precisely are Anglo – Saxons and Germanic.

In this context, the opinions advocated by the British politician-diplomat Lord E. Baring Cromer (1841-1917) point to this precisely: the British and the Germans are more European and superior than the French of other nations, Latinos and semi-Asian Russians.

Let us take a brief walk through the reflections of these perverted diseased discourses in social life, by offering him several racism cases from the corrupt history of the civilized West:

In 1603, Hugh Davis was whipped with sexual intercourse with a nigga in Virginia, accusing him of polluting his body and leaving himself ashamed in the eyes of God and then in the eyes of Christians.

In 1662, the Virginia Colony enacted a new law to decide that the penalty for adultery should be doubled if committed with blacks.

In 1664, the State of Maryland enacted a law prohibiting whites and especially white women from marrying blacks. If a white woman marries a black man, she would have accepted slavery and her children would be considered slaves.

In 1691, the Virginia Colony passed another law prohibiting marriage among all races. Accordingly, if any white woman or man marries a nigga, a hybrid or Native American, he would be driven out of the colony to never return.

A group of Americans who refuse racism in t-shirts with the slogan ‘I am a man’ in their breasts.

A blood-freezing sight from America in 1830: A black slave with an iron cage closed to his head so that he does not eat from the product while working.

In 1890-1905 Belgium colonized the Congo in Africa, killing 10 million locals. He brutally cut the hands and feet of those who did not agree to be slaves.

Poor people that Belgium enslaved in Congo and chained around their necks like an animal

On December 26 of 1908, US Jack Johnson defeated Canadian Tommy Burns and became the world’s first black heavyweight boxing champion. However, racist whites could not digest this victory and ignored it.

Jack Johnson of the USA, the world’s first black heavyweight boxing champion

In 1948, 54-year-old George W. McLaurin was accepted to the University of Oklahoma in the USA as the first African American student. However, he was subjected to discrimination and was forced to sit separate from the white students while following the lessons.

George McLaurin was discriminated against despite being the first African American student to Oklahoma University.

In 1954, Dorothy Counts made history as the first U.S. black student admitted to the high school of whites. However, he was only able to withstand the humiliation of the whites for 4 days and was obliged to get his enrollment from the school.

Dorothy Counts, the first black student admitted to high school in the US in 1954 (left), could not stand humiliations any longer

On November 14 of 1960, a brave African American girl named Ruby Bridges entered the school where whites went to study. Reacting to that, white mothers and fathers took their own children out. So much so that a woman put a black doll in a wooden coffin and protested her. All teachers, except Barbara Henry, refused to teach a black child.

When Ruby Bridges tried to enter the school where the whites go with security measures, he had a great reaction.

With his work titled Race Matters (Race Matters) in 1994, he was a black academician who entered the best-selling list in America. Cornel West describes an interesting event that happened in his book as follows:

Cornel West’s book

On one of the days I taught at William College, my car was stopped by the police. I was accused of carrying cocaine. I told the police that I was a professor at Princeton University.

The response I received was as follows:

“Yes yes, I am also a flying nun; Let’s go, nigga! ”

Resources:

1. Samir Amin, Eurocentrism, New York: Monthly Review Press, 1989, p. 97.

2. George M. Fredrickson, White Supremacy: A Comparative Study in American and South African History, Oxford University Press, 1982, p.100, 102.

3. Cornel West, Race Matters, Vintage Boxing, 1994.

4. Bülent Özdemir, History is Witness, Istanbul, 2014, pp. 175-176.

5.www.zaferdergisi.com.tr

M.Ali TOPÇU

Mayıs 2020

BATI’NIN( ÖZELLİKLE ABD)IRKÇI KODLARI

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-1-Bati-Afrikali-insani-acimasizca-kolelestirdi.jpg
Batı emperyalizmi Asya ve Afrika kökenli milyonlarca siyahi insanı yüzyıllarca acımasızca sömürdü ve köleleştirdi.

Corona salgını ile, mücadele eden ABD, şimdi de ırkçılık ve polis şiddeti ile çalkalanıyor. Minnesota’da polis siyahi bir Amerikalıyı gözaltına aldığı sırada yaşamını yitirmesi ülkeyi karıştırdı. Ülkenin her yerinde olayı protesto eden göstericiler Floyd’un son sözlerine atıfla “Nefes alamıyorum” diyerek polisi protesto etti.

Mayıs 2020

ABD, şimdi de ülkede yeniden hortlayan ırkçılık tartışmalarıyla karşı karşıya. Minnesota eyaletine bağlı Minneapolis kentinde, pazartesi günü siyahi bir vatandaşın(George Floyd – 46) polis şiddeti sonucu ölmesinin yankıları sürüyor. Yoldan geçen bir kişi tarafından cep telefonuna kaydedilen görüntülerde, elleri arkadan kelepçelenmiş olarak yüzüstü kaldırıma yatırılan George Floyd gözaltına alındığı sırada “Nefes alamıyorum” dediği duyuluyordu.

IRKÇILIK, Batı toplumunun tabiatına yerleşmiş müzmin marazlardandır. Tarihinin oluşum ve seyrini belirleyen temel unsurlardandır.

Irkçı Avrupalılara göre asil olunmaz, asil doğulur. Başka bir deyişle, Avrupalı olunmaz, Avrupalı doğulur. Onlara göre insanlığın en üstün, beyaz ve ari ırkı Avrupalılardır. Daha doğrusu Anglo – Saksonlar ve Cermenlerdir.

Bu çerçevede, İngiliz siyasetçi-diplomat Lord E. Baring Cromer’in (1841-1917) savunduğu görüşler, tam da buna işaret ediyor: İngilizler ve Almanlar, Avrupalı diğer uluslardan Fransızlar, Latinler ve yarı Asyalı Ruslara göre daha Avrupalı ve üstündür.

Sözüm ona medeni Batı’nın sicili bozuk tarihinden birkaç ırkçılık vakası sunarak, bu sapkın hastalıklı söylemlerin sosyal hayattaki yansımalarına kısa bir gezinti yapalım: 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-2-Batidaki-irkci-saldirganlik.jpg

Batı’daki ırkçı saldırganlığı resmeden tarihi fotoğraflardan biri 

1603’de Hugh Davis, Virginia’da bir zenci ile cinsel ilişkiye girerek vücudunu kirletmek ve kendini önce Tanrı katında sonra da Hıristiyanlar nazarında utanç içinde bırakmak suçlamasıyla kırbaçlandı.

1662’de Virginia Kolonisi, yeni bir kanun çıkartarak, zina suçunun cezasının zencilerle işlendiği takdirde iki kat olarak uygulanmasına karar verdi.

1664’te Maryland Eyaleti, beyazların ve özellikle beyaz kadınların zencilerle evlenmesini yasaklayan bir kanun çıkardı. Eğer beyaz bir kadın zenci bir erkekle evlenirse, kendisi de köleliği kabul etmiş olacak ve çocukları da köle sayılacaktı.

1691’de Virginia Kolonisi, her türlü ırk arasında evliliği yasaklayan başka bir kanun çıkardı. Buna göre herhangi bir beyaz kadın ya da erkek, bir zenci, melez ya da Kızılderili ile evlenirse, bir daha dönmemek üzere koloniden sürülecekti.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-3-Goguslerinde-Ben-bir-adamim-sloganiyla-irkciligi-reddeden-bir-grup.jpeg

Göğüslerinde ‘Ben bir adamım’ sloganı yazılı tişörtlerle ırkçılığı reddeden bir grup Amerikalı ‘insan.’ 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-4-1830-Amerikasi-calisirken-urunden-yememesi-icin-kafasina-demirden-kafes-takilan-kole.jpg

1830 Amerika’sından kan dondurucu bir manzara: Çalışırken üründen yememesi için kafasına, ağız kısmı kapalı, demirden bir kafes takılan zenci bir köle. 

1890-1905’de Belçika, Afrika’da Kongo’yu sömürgeleştirirken 10 milyon yerliyi katletti. Köle olmayı kabul etmeyenlerin ellerini ve ayaklarını hunharca kestirdi.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-5-Belcikanin-Kongoda-kolelestirip-hayvan-gibi-boyunlarindan-zincirledigi-insanlar.jpg

Belçika’nın Kongo’da köleleştirip adeta bir hayvan gibi boyunlarından zincirlediği zavallı insanlar 

1908’in 26 Aralık’ında ABD’li Jack Johnson, Kanadalı Tommy Burns’u yenerek dünyanın ilk siyahi ağır sıklet boks şampiyonu oldu. Ancak ırkçı beyazlar onun bu zaferini bir türlü hazmedemediler ve görmezden geldiler.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-6-Dunyanin-ilk-siyahi-agir-siklet-boks-sampiyonu-ABDli-Jack-Johnson.png

Dünyanın ilk siyahi ağır sıklet boks şampiyonu ABD’li Jack Johnson

1948’de 54 yaşındaki George W. McLaurin, ilk Afro-Amerikan öğrenci olarak ABD’deki Oklahoma Üniversitesi’ne kabul edildi. Lakin ayrımcılığa maruz kaldı ve dersleri takip ederken beyaz öğrencilerden ayrı bir yerde oturmak zorunda bırakıldı. 

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-7-George-McLaurin-Oklahoma-Un-ilk-kabul-edilen-AfroAmerikan-olmasina-ragmen-ayrimciliga-ugramisti.png

George McLaurin, Oklahoma Üniversitesi’ne ilk kabul edilen Afro-Amerikan öğrenci olmasına rağmen ayrımcılığa uğramıştı

1954’de Dorothy Counts, beyazların lisesine kabul edilen ilk ABD’li siyahi öğrenci olarak tarihe geçti. Fakat beyazların aşağılamasına ancak 4 gün dayanabildi ve okuldan kaydını aldırmaya mecbur kaldı.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-8-1954te-ABDde-liseye-kabul-edilen-ilk-siyahi-ogrenci-Dorothy-Counts-asagilamalara-dayanamamisti.png

1954’te ABD’de liseye kabul edilen ilk siyahi öğrenci olan (solda) Dorothy Counts aşağılamalara daha fazla dayanamamıştı

1960’ın 14 Kasım’ında Ruby Bridges isimli Afrika kökenli cesur bir Amerikalı kız, eğitim için beyazların gittiği okula girdi. Buna tepki gösteren beyaz anne ve babalar kendi çocuklarını dışarı çıkardılar. Öyle ki bir kadın, tahta bir tabutun içine siyah bebek koydu ve onu protesto etti. Barbara Henry dışında tüm öğretmenler, siyah bir çocuğa ders vermeyi reddettiler.

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-9-Ruby-Bridges-beyazlarin-gittigi-okula-guvenlik-onlemleriyle-girmeye-calistiginda-buyuk-tepkiyle-karsilasmisti.jpg

Ruby Bridges beyazların gittiği okula güvenlik önlemleriyle girmeye çalıştığında büyük tepkiyle karşılaşmıştı

1994 yılında yazdığı Race Matters (Irk Önemlidir) başlıklı eseriyle, Amerika’da en çok satanlar listesine giren siyahi akademisyen Prof. Cornel West, başından geçen ilginç bir olaya kitabında şöyle yer veriyor:

https://www.zaferdergisi.com/assets/uploads/images/irkci-10-Cornel-Westin-kitabi.png

Cornel West’in kitabı 

William College’de ders verdiğim günlerin birinde polis tarafından arabam durduruldu. Kokain taşımakla suçlandım. Polise, Princeton Üniversitesi’nde profesör olduğumu söyledim.

Aldığım karşılık şöyle oldu:

“Evet evet, ben de uçan rahibeyim; hadi gidelim zenci!” 

Kaynaklar:

1. Samir Amin, Eurocentrism, New York: Monthly Review Press, 1989, s.97.

2. George M. Fredrickson, White Supremacy: A Comparative Study in American and South African History, Oxford University Press, 1982, s.100, 102.

3. Cornel West, Race Matters, Vintage Boks, 1994.

4. Bülent Özdemir, Tarih Şahit Olsun, İstanbul, 2014, s.175-176.

5. http://www.zaferdergisi.com

M.Ali TOPÇU

Mayıs 2020

KURTULUŞ SAVAŞI YILLARI,EMİRDAĞLI DELİ BATTAL’IN HİKAYESİ

EMİRDAĞLI DELİ BATTAL’IN HİKÂYESİ

1919 yılının bir Haziranı idi.
“Yunan Emirdağı’na geliyor” korkusu Bozulus Türkmenlerinin boğazını ham armut nefesi katılığında tıkamıştı. Ova köyleri ve ilçe hatunları Emirdağlarının meşelik ve kayalık koyaklarına saklanmak için hazırlıklarını tamamlamıştı. Çullar, keçeler, kilimlerin denki yapılmıştı. Eli silah turtan erkekler Kuvva karargahı olan Emirdağ Askerlik Şubesi’ne başvurup silah altına alınmıştı. İlçe merkezinde gözleri beş metre ötesini görmez yaşlılar bir de Deli Battal kalmıştı.

Her ilin ve ilçenin bir delisi vardır. Kaymakamdan sonra herkesin tanıdığı bildiği biridir deliler. Emirdağlı Deli Battal otuzlu yaşlardadır, çoğu zaman sakindir ama kızdırmak için çok üzerine varılırsa kafasına taktığı ismin paçalarına bir güreşçi gibi dalar alıp omuzuna kaldırır sonra güm diye yere vururdu. Battal hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam ederken arkasından kahkahalar yükselirdi. Deli Battal zamanın sakin aktığı yıllarda Emirdağlının neşe ve heyecan kaynağı idi.

Kuvva karargâhından gelen bir emirden sonra yaşlı kadınlar kirman ile yün eğirmeye, gelinler ve kızlar yün çorap örmeye başlamışlardı. Bütün mahalleli ya çeşme başında, ya bir tandır damında toplanır ellerindeki işi bitirirlerdi. Kadınların toplandığı tandır damlarına erkekler girmezlerdi ama Deli Battal hariç…
Ne zaman karnı acıksa Deli Battal yufka açan kadınlara yaklaşır, ellerini koynunda kenetler, boynunu yana bükerdi. Kadınlar anlardı ki Deli Battal tereyağlı katmer istiyor…
Yufka işine ara verilir Battal katmer ve üzüm hoşafı ile doyurulurdu.

Bütün mahallelerde olan biteni bilirdi Deli Battal ama kimseye laf taşımazdı. Kuvvacılar için yün çorap örüldüğünü, manda gönünden çarık dikildiği de gözlerinden kaçmamıştı.

Bir gün İncili Mahallesi’ne geldi. Çeşmenin en yakınındaki evden bir kalıp sabun istedi. Erkekler onu kızdırmak için üstüne gelse de kadınlar Battal’ın her istediğini verirdi. Sabunu alan Deli Battal önce çarığını, sonra çorabını çıkarıp çeşme suyunda sabunla köpürte köpürte yıkamaya başladı. O sıra mahalle kadınları penceresinden Battalı gözlüyordu..
Böyle bir şeye ilk defa oluyordu…
Sebebini merak etseler de bulamıyorlardı.

İşini bitirdikten sonra Deli Battal bir eline çarığını, öteki eline topuğu yırtık yün çorabını alıp çeşmenin başından uzaklaştı. Uzun Çarşı’dan geçerken esnaflar Battal’ın yalın ayağına bakıyordu. Diz kapaklarından aşağısı kesilmiş bir Balkan Savaşı gazisi seslendi:

“Deli Battal!..
Senin yalın ayak yürümen bizim şerefimize dokunur. Yanıma gel, sana bir çift çarık vereyim.”

Deli Battal bir hedefe kilitlendi mi çevreden söylenileni duymazdı. Başını sağa sola da çevirmeden hep ileri bakıyordu. Emirdağ Askerlik Şubesi’ne geldi, nöbetçiye de dik dik bakıp içeri daldı.

Burası Kuvvacıların karargahı idi, Battal bunu herkesten önce öğrenmişti. Kuvvacıları da tek tek, isim isim biliyordu. Dış kapıdan girişte sofaya açılan dört kapı daha vardı. Üçü açıktı…
Battal kapısı kapalı olana yöneldi, kapıyı sertçe açıp içeri daldı. Önce topuklarını birleştirip hazırola geçti. Konuşurken sesi önce çok yüksekti:

“Kuvva karargahına Deli Battal’dan selam olsun, Kuvvacılar var olsun, Deli Battal hepinize kurban olsun!..”

Kaymakam, Şube Başkanı ve diğer Kuvvacılar şaşkındi. Güya bu toplantıyı gizli yapıyorlardı, Deli Battal kimden haber alıp içeri dalmıştı?.. Ancak “Deli Battal hepinize kurban olsun!..” hitabı içlerindeki kuşkuyu dağıtıp hepsini rahatlatmıştı.

Sonra Deli Battal’ın sesi Ağustos güneşinde kalmış yün sıcaklığında yumuşamıştı:

“Duydum ki Mustafa Kemal’in askeri yalın ayakmış, çarığı da delikmiş… Kuvvacılara yardım için herkes bir şeyler yapıyor. Allah şahidimdir ki benim malım mülküm yok. Size çoraplarımı getirdim…
Şimdi yıkadım…
Vallah temizdir…
Çorabımın topuğu azıcık deliktir ama çarığım sapa sağlamdır…”

Herkes birbirine baktı. Sonra Deli Battal’ın çorablarına ve çarığına baktılar, en son da ayaklarına. Battal biraz mahcuptu, göz pınarlarından süzülen damlalar yanaklarından aşağı yuvarlanırken Kuvvacıların içinde bir sevinç, bir gurur, bir hüzün dalgası kabarmıştı.

Bu sessizliği yine Battal’ın sesi bozmuştu:

“Eskere alın desem, beni yazmazsınız biliyorum. Deli Battal’dan Kemal Paşaya selam olsun, gazanız mübarek olsun!..
Hadi bana eyvallah!..”

Deli Battal hışım gibi girdiği odaya çorap ve çarığını bırakıp yine hışım gibi çıktı oradan.


Deli Battal’ın bir elinde çorap, ötekinde çarıkla Emirdağ’ındaki heykeli Kuvva yıllarının hüzünlü bir hatırasıdır…

“ZEYTİNYAĞLI YİYEMEM AMAN” türküsünün acı gerçeği;

Herşey bu kutuyla başladı…
Önce geleceğimizi çaldılar,
Sonra koca ülkeyi teslim aldılar!..

“ZEYTİNYAĞLI YİYEMEM AMAN”türküsünün acı gerçeği;

Bursa yöresine ait bu türkü 2 Kasım 1954 tarihinde İhsan Kaplayan’ dan kaynak gösterilerek Muzaffer Sarısözen tarafından derlenmiştir.
Marshall Planı 2. Dünya Savaşı sonrasında 1947 yılında önerilen ve 1948-1951 yılları arasında yürürlüğe konan ABD kaynaklı bir ekonomik yardım paketidir.
Aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 16 ülke, bu plan uyarınca ABD’den ekonomik kalkınma yardımı almıştır. ABD geçmişten beri dünyanın en büyük mısır üretici ülkesidir.
ABD birikmiş olan mısır dağlarını eritmenin bir yolu olarak mısırözü yağı ihracatını keşfetmiştir.
Marshal yardımının koşullarından biri Türkiye’nin ABD’den mısırözü yağı almasıdır.
(Yeni Sömürgecilik Açısından Gıda Emperyalizmi, Osman Nuri Koçtürk, Toplum Yayınları, 1966).
Buna koşut olarak Türkiye’de ilk margarin fabrikası kurulur.
Yine aynı dönemde yüz binlerce zeytin ağacı sökülerek bir katliam yapılır.
Kalan zeytin ağaçlarından elde edilen zeytinyağının büyük bölümü ABD tarafından Dolar karşılığı alınır ve mısırözü yağı TL karşılığı satılır.
Türk insanı zeytinyağından soğutularak mısır özü yağına ve margarine alıştırılır. Bu amaçla zeytinyağı ısınırsa kanser yapar gibi yalanlar uydurmaktan da geri kalınmaz.
Hâlbuki zeytinyağı halk ağzındaki deyişiyle dumanlaşma derecesi en yüksek (en zor yanan) sıvı yağlardan biridir.
Bununla da kalınmaz, kötülemek için tıpkı bugün yapılan halkla ilişkiler endüstrisi çalışmaları gibi
“Zeytinyağlı yiyemem aman, basmadan fistan giyemem aman…”
diye türkü sipariş edilir ve ülkenin en popüler türküsü yapılır.
Katı yağ/margarine mahkûm edilen halk, 20-30 yılda bir kaşık yağa bile muhtaç hâle getirilir.
Ve basma giyen kadınlar, plastik giysilerle tanıştırılır…

Alıntıdır

HASRET

HASRET

ŞU ÖTEN BÜLBÜLE BAKIN NE SÖYLER

İNLEYEN NAMELERİ GÖNLÜMÜ EĞLER

DUYUN SİZDE EY EFENDİLER BEYLER

BÜLBÜL GÜLE, GÜL SEVGİLİYE HASRET

DOST ACI SÖYLER SÖZLERİ ZEHİR GİBİ

HERYER İNSAN AMA, GÖNLÜM KİMSESİZ ŞEHİR GİBİ

DİLLERDEN GÖNÜLE AKAN NEHİR GİBİ

GÖNÜL SEFAYA, DOSTLAR VEFAYA HASRET

KİMSEYE KEM SÖZ SÖYLEME

ÖLSENDE HARAM LOKMA YEME

BÖYLE GELMİŞ BÖYLE GİDER DEME

ÇAY DEMİNE, EMANET SAHİBİNE HASRET

ANLAMAZMISIN HİÇ İLİMDEN FENDEN

PES ETME, DEME BİRŞEY OLMAZ BENDEN

DURMA ÇALIŞ, CAN ÇIKASIYA KADAR BEDENDEN

DİL KELAMA, MISRALAR KALEME HASRET

ZALİM ZULMEDİYOR, İNSANLIK İNLİYOR

MEDET BEKLENEN KAPILAR SADECE DİNLİYOR

DURMA KOŞ, BİR DAMLA BİR YANGIN ÖNLÜYOR

ATEŞ SUYA, YOLLAR YOLCUYA HASRET

KELİMELER BOZULMUŞ SEYİRCİ KALMA BUNA

AKSIN TATLI NAMELER, DOYSUN ZİHİNLER KANA KANA

BİR GÜZEL SÖZ, BİR TEBESSÜM DÖNER GERİ SANA

GÖZLER GÜLEN YÜZE, DİLLER TATLI SÖZE HASRET

YUVASINDAN KOVULUYOR İNSANLAR, HİÇ SANMAZDIM

İNSAN İNSANA BUNU YAPMAZDER, İNANMAZDIM

TAŞ KESİLEN KALPLERE SEYİRCİ KALAMAZDIM

ATEŞ YELE, DUA AÇILAN ELLERE HASRET

HAYKIRIYOR MAZLUMLAR, İNSANLIK DUYMUYOR

BU KAÇINCI SAVAŞ, RAKAMLAR SAYMIYOR

KİMSE BARIŞ İÇİN BİR TUĞLA KOYMUYOR

İNSANLAR BARIŞA, DOSTLUK YARIŞA HASRET

OCAKLAR SÖNMESİN, BACALAR TÜTSÜN DUMAN

GÜVENLE YAŞASIN İNSANLIK HER ZAMAN

UZAKTA OLSANDA, YETER HAYATTA OLMAN

ÇORBA KAŞIĞA, KARANLIK IŞIĞA HASRET

GÖKYÜZÜNDE MAVİ BULUTLAR, BİZE BAKAR

MİNAREDEN EZANLAR GÖNÜLLERE AKAR

BOŞ KALMASIN MABEDLER, SIK OLSUN SAFLAR

MART NİSANA, CAMİLER İNSANA HASRET

YAĞINCA GÖKTEN YAĞMUR OLUK OLUK

TOPRAKTAN FIŞKIRIR BEREKET, BOLLUK

ŞÜKRET YARADANA, ONA YAP KULLUK

GECE AY’A, BEREKET DUAYA HASRET

AŞIĞIN HALİNİ MAŞUK BİLİR

YAP SEN İYİLİK, BİRGÜN GERİ GELİR

HANGİ ELLER AÇILMIŞ, SANA DUA EDER KİMBİLİR

BEYAZ KARAYA, MERHEM YARAYA HASRET

ANALAR BABALAR YOL BEKLEMESİN

İSTERLER BAYRAMLARDA EVLATLAR GELSİN

SANA VERİLEN EMEKLER BOŞA GİTMESİN

ZİLLER ÇALMAYA, EVLER KALMAYA HASRET

TAHAMMÜL ETMEK, KATLANMAK NE GÜZEL

OLDUĞUN GİBİ GÖRÜNMEK YAPAR SENİ ÖZEL

İSTER ŞİİR OKU, İSTERSEN SÖYLE BİR GAZEL

NAKIŞLAR DOKUNMAYA, KİTAPLAR OKUNMAYA HASRET

VARSA DERDİNİ AÇACAĞIN BİRİSİ

TAKMA KAFANA, BOŞ İŞLER GERİSİ

SENSİN BENDEKİ ELMANIN YARISI

KAHVE FİNCANA, BU GÖNÜL SANA HASRET

M.ALİ TOPÇU.   

26.01.2016

ANKARA

14 DİL BİLEN ADAM

Maurice Tillet 1954 senesinde ölmüş ve Shrek karakterine ilham kaynağı olmuş bir güreşçi.

Tillet, Rusya’daki Ural Dağları’nda Fransız bir anne ve babanın çocuğu olarak doğdu. Annesi bir öğretmendi, babası ise bir demir yolu mühendisiydi. Tillet’nin babası, o genç yaşta iken öldü. Çocukken bir meleği andıran yüzü sebebiyle “Melek” lakabıyla anılırdı. 1917’de, Tillet ve annesi Devrim sebebiyle Rusya’yı terketti ve Fransa’ya taşındı ve burada Reims kentine yerleştiler. Tillet 17 yaşına geldiğinde, ayakları, elleri ve kafasında orantısız bir büyüme baş gösteri ve kendisine akromegali -beyin tabanında bulunan hipofiz bezinin ön lobundan (adenohipofiz) çok fazla miktarda büyüme hormonu (growth hormone, GH) salgılanması nedeniyle oluşan hastalık- teşhisi kondu.

Hukuk okumak istemişti ama hastalığı buna engel oldu. Tillet Fransız Deniz Kuvvetleri’ne 5 yıl süresince mühendis olarak hizmet verdi.

Dış görüşünü de bakıp çok da yorum yapmamak lazım.Çünkü Tillet; 14 dil bilen şairane bir kişilikti.

AVUSTRALYA’YA SAVAŞ İLAN EDEN İKİ TÜRK’ÜN HİKÂYESİ

(Bazı Avustralyalı yetkililer bunun komplo olduğunu iddia etseler de biz iki Türk evladının kahramanlığını öğrenelim)

Hikâyenin başlangıcı 1912 yılına uzanır. İngilizler, Hindistan’ı işgal eder. Osmanlı ordusu da 300’ü aşkın asker ile Hindistan’a yardıma gider. Buradaki savaşlarda 40 kadar Türk askeri esir düşer. Savaş bittikten sonra bu 40 Osmanlı esir askerini, İngilizler gemilerde çalıştırmaya başlarlar. Bir İngiliz gemisi Avustralya’ya geldiğinde, esir iki Osmanlı askeri bir yolunu bulup gemiden kaçarlar. Bu iki asker, mesleği dondurmacılık olan Maraşlı Abdullah ile savaştan önce kasaplık yaparak hayatını kazanan Tarakçı Mehmet’tir.

Abdullah ve Mehmet mesleklerini yaparak yeni bir hayat kurarlar kendilerine. İşleri ve kazançları iyidir ama onların kulağı sürekli Anadolu’da ve memleketlerindedir. Tam bu sırada Avustralya hükümeti,  İngilizlerle birlikte Çanakkale’ye asker çıkarmaya karar verir.

Abdullah ve Mehmet bunu duyunca vatanlarına geri dönmek isterler ama bu mümkün olmaz. Bunun üzerine Avustralya hükümetine savaş ilan ederler. Bunu da yazıp gönderdikleri bir mektup ile duyururlar.

Sidney’ in 250 km uzağında, o dönemde Beyaz Kayalar denilen bölgede siper alırlar. Dondurmacı Abdullah, Osmanlı kıyafetini, aba ve şalvarını giyer, Kasap Mehmet de bayrağını eline alır Osmanlı kıyafetini giyer. Uzun bir süreçte Çanakkale’ye sevk edilecek olan Avustralya askerlerine büyük zayiatlar verdiren suikast düzenlerler. Ne olduğunu bir türlü çözemeyen Avustralyalılar, sonunda iki Osmanlı askerinin yazmış olduğu mektubu hatırlayıp bölgeye 250 kadar asker sevk ederler. Bunun sonucunda kendileriyle mücadele etmeye gelen askerlerin bazılarıyla birlikte kendileri de hayatlarını kaybeder. Bu iki kahraman Türk anısına Avustralyalılar White Rock bölgesine Türk kayalıkları adını verir.

Avustralya’ya savaş ilan eden iki Türk’ün hikâyesi sinema filmi oldu. Esin kaynağını Birinci Dünya Savaşı sırasında yaşanan gerçek bir hikâyeden alan Turkish’i Dondurma adlı film sinemaseverlerle buluştu.

Filmi aşağıdaki Linke tıklayarak izleye bilirsiniz.

BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN

Kucağınız çiçeklerle dolsun

Gönlünüz neşe huzur bulsun

Ağlayan göz somurtan yüz kalmasın

Arayanınız bol eviniz yol olsun

Acı ve hüzünler solsun

Kederler mutluluk olsun

Korona tez zaman da bitsin

Dünya’mızı terk etsin

Masumlar hep gülsün

Zalimler tez zaman da ölsün

Güzel günler hep sizin olsun

Bayramınız kutlu olsun

Mehmet Ali TOPÇU

2020 24 Mayıs

ESKİ BAYRAMLARIMIZ

FİLİPİNLER DEVLET BAŞKANI “MARCOS’UN HİKAYESİ”

1917’de doğdu,
hukuk fakültesini bitirdi.
Babasına rakip olacağını düşündüğü bir siyasetçiyi öldürdüğü iddiasıyla 1 yıl hapis yattı.
İşte bu onun dönüm noktası oldu.
Hayatı boyunca bu mağduriyeti kullanarak yükseldi.
Baktı ki mağdur edebiyatı kıyak iş, Japonlara esir düşüp sağ kurtulmayı başardığını anlattı bu kez.
Hem mağdur hem kahraman!

*
Bu yalanı sonra ortaya çıksa da işleri bozulmadı. Devlet başkanı oldu.
Etiketinin karizmasıyla güzellik kraliçesi seçilen bir kadınla evlendi.
İkisi de lükse düşkündü.
Halk yoksulluktan kırılırken O, kendine saray yapmakla meşguldü…

*
Oturduğu saray dışında bir de yazlık saray yaptırmıştı. Muhaliflerin “millet aç sen saray mı yaptırıyorsun?” eleştirilerinin gölgesinde seçime girdi.
Ezici çoğunlukla yine kazanınca bir saray daha yaptırdı kendine.
Çok sevdiği bir dağın sırf manzarasını seyretmek için üç katlı görkemli bir saray…

*

Eşi de en az onun kadar şatafat içindeydi.
Özellikle ayakkabı hastalığı vardı. Şimdi ülkede sergilenen 3 bin çift ayakkabısı ve mücevher tutkusundan dolayı hatırı sayılır bir koleksiyonu vardı.

Ülkenin ekonomisi çökmüş, halk evlerinden bile olup parklarda yatmaya başlamıştı ki bir seçim dönemi daha geldi.
Seçmen kitlesi fakirlerdi. Onlara sürekli ülkenin büyüdüğünden, yaptığı yollardan, çok yakında dünyaya hakim olacaklarından bahsetti.
Muhaliflerin, gazetecilerin ve aydınların seslerinin daha çok yükseldiği o dönemde yine kazandı.

*

Hemen sıkıyönetim ilan etti.
Uzun süre ülkeyi bu şekilde yönetirken Anayasayı değiştirip tüm güçleri kendisinde topladı.
En korktuğu şey orduydu. Önce çeşitli bahanelerle ordunun içini boşalttı, sonra da kendisini eleştiren kim varsa hapse tıktı.
Hapishaneler gazeteci, siyasetçi, öğrenci doldu…

*

Güzellik kraliçesi eşi zenginliğin nimetlerinden sıkılmış olacak ki çalışmaya karar verdi.
Kendisini önce başkent valiliğine, sonra da Çevre Bakanlığı’na atadı (!)
Bununla da yetinmedi, ülkenin en stratejik kademelerine kardeşlerini, amcalarını, yeğenlerini, kuzenlerini yerleştirdi.

Haliyle yolsuzluk mu rant mı iddia ediliyor?
Dümenden payını alan eş, dost, akraba olayların üstünü kapatıyor, yazacak gazete kalmadığı için de halkın ruhu bile duymuyordu!

*

Fakirliği canına tak edip de eyleme kalkışan olursa, anında yaka paça içeri atılıyor, sorgusuz sualsiz ülkede hain ilan ediliyordu.
O artık bir devlet başkanı değil, diktatördü!
Ve tüm yaşananları yazlık ya da dağ manzaralı sarayında izliyor, servetine servet katıyordu…

Dile kolay…
Tam 21 yıl böyle yönetti ülkeyi.
Ta ki muhalefet güçlenene kadar…

*

Geçirdiği son seçimde kaybetti ama yaptığı hilelerle yeniden başkanlığını ilan etti.
Güçlü muhalefetle başa çıkamayacağını anlayınca adeta kendisine yandaş yarattığı orduya sığındı.
Muhalif taraflarla ordu arasındaki iç çatışmalara son noktayı en güvendiği ülke koydu!

Amerika, kendisinden desteğini çekince seçimlerde hile yaptığı ortaya çıktı.
Hazırlıklıydı; özel uçağına atlayıp kaçmak zorunda kaldı.
Yanına saraylarını alamadı ama 24 çanta içinde külçe altın, elmas ve paraları ile İsviçre ve Amerika bankalarındaki milyon dolarlık hesap cüzdanlarını aldı.

O gittikten sonra Marcos ailesinin Filipinler ekonomisini milyarlarca dolar zarara uğrattığı, halkın varlık içinde yokluk çektiği anlaşıldı.
Öyle ki Filipinler, hala Ferdinand Marcos ve ailesinin borçlarını ödüyor, tarihi eser olan saraylara baktıkça sefalet günleri akıllarına geliyor.

Şimdi diyeceksiniz ki eee ne çıkartalım bundan?
Ee’ si şu;
Ana fikirlerle dolu gerçek bir hikaye bu.
Varın siz hangisini istiyorsanız onu çıkartın!

Yeliz Koray

NİĞDE’Lİ ÇOLAK ALİ’Yİ BİLİYORMUSUNUZ?

Hepimiz Seyit Onbaşı’yı ve 276 kiloluk top mermisinin hikayesini ve bu fotoğrafı biliyoruz. Bu fotoğrafta neden Seyit Onbaşı’nın arkasında başka bir asker daha vardır? Olayın asıl kahramanları Seyit Onbaşı ve mermi olmasına rağmen neden bu fotoğraf karesine bir başka asker girmiştir?
Fotoğraf karesine giren asker tesadüfen orada bulunan biri değildir. Kendisi namıdiğer Niğdeli Ali yani Ali Çolak’tır.

Niğdeli Ali ilk savaş tecrübesini 1912 yılında katıldığı Balkan Harbi’nde edinir. Balkan Harbi’nin bitiminde evine Niğde’ye dönen Ali evlenir. Fakat bu kez de Birinci Dünya Savaşı patlak verir ve Ali’yi Çanakkale cephesine çağırırlar.

Niğdeli Ali cepheye ulaşmak için trenle Balıkesir’e kadar gider. Fakat Balıkesir’den Çanakkale’ye herhangi bir vasıta bulamaz. Kutsal vatan toprağının düşman ayakları altında ezilmesini içine sindiremeyen Ali, cepheye varmak için Balıkesir’den Çanakkale’ye kadar yürür. Çanakkale’deki birliğine vardıktan sonra Mecidiye Bataryası’nda görevlendirilir.

Mecidiye Bataryası son derece önemlidir. Çünkü diğer birlikler yok olmuştur. Bunun farkında olan İngilizler bu bataryayı hedef alır ve savaş gemisinden atılan tahrip gücü yüksek bir mermi ile bataryayı vururlar.

Batarya Komutanı Yüzbaşı Hilmi Bey hemen bölgeye gelir. Yaralı ve sağ kalan askerleri arayan ararken de ağlayan yüzbaşı imdat feryatlarının geldiği yöne doğru giderek toprağın altındaki Niğdeli Ali’yi kurtarır.

Niğdeli Ali ayağa kalktıktan sonra yaralı arkadaşları var mı diye gezerken ayağına bir şey takılır. Bunun bir ayak olduğunu fark eden Ali patlamanın etkisiyle diklemesine yere saplanan bir arkadaşını yine Yüzbaşı Hilmi bey ile toprağın altından çıkarır. Toprağın altından çıkarılan ikinci kişi ise Seyit Onbaşı’dır.

Bu olayların yaşanmasından kısa bir süre sonra ellerinde kalan son top mermisini Seyit Onbaşı topun ağzına sürer. Niğdeli Ali’ye ise bataryanın üstüne çıkmasını ve atılan merminin isabet edip etmediği kontrol etmesini söyleyip topu ateşler.

Saniyeler sonra Niğdeli Ali bağırır: ‘Seyit Onbaşım vurduk! Gemi isabet aldı’. Düşmana ait en büyük savaş gemisi olan İngilizler’in Ocean zırhlısı Ege’nin sularına gömülmeye başlamıştır.

Alıntı

BİTLİS’TE BEŞ MİNARE HİKAYESİ

Rus İşgali sırasında Bitlis, bir harabe şehir görüntüsü alır. Düşmanın çekilmesinden sonra savaş esnasında Bitlis’ten kaçan bir baba oğul, Bitlis’e dönmek üzere yola çıkarak şehre hakim konumdaki Dideban Dağı eteğine varırlar. Baba, şehirde canlı kalıp kalmadığını öğrenmek için oğlunu şehre gönderir. Bir süre sonra oğul geri döner ve uzaktan babasına şöyle seslenir: ”Şehirde yaşama dair hiçbir iz yok; sadece beş tane minare ayakta kalmış” bunu duyan baba yıkılır, diz çöker ve şöyle bir ağıt yakarak oğlunu yanına çağırır.


Bitlis’te beş minare, beri gel oğlan beri gel.
Yüreğim dolu yare, beri gel oğlan beri gel.


Bitlis birinci dünya savaşından önce nüfusu 30000´dır. Lakin savaş çıkınca halk göç eder ve nüfus 3000´e düşer.
Diğer Rivayet:

Bitlis Rus işgalinden çıktıktan sonra Bitlis ordularının basında olan kişi olan komutan şerif bey, savaş sonrası Bitlis’i görmek için Bitlis’e yüksekten bakan bir tepe olan ve şuan “şerif bey tepesi” olarak adlandırılan tepeye çıkıp Bitlis’e bakar ve görür ki Bitlis yıkık dökük her taraf yerle bir olmuş sadece tapanın etrafında ayakta kalan 5 minare durur… Ve orada oturup türküyü söyler.


Bu ağıt zamanla türkü olarak günümüze kadar gelir.

Bitlis’te Beş Minare

Bitliste beş minare
Beri gel oğlan beri gel
Yüreğim dolu yare
Beri gel oğlan beri gel

İsterem yanan gelem
Beri gel oğlan beri gel
Cebimde yok beş para
Beri gel oğlan beri gel

Tüfengim dolu saçma
Beri gel oğlan beri gel
Güzelim benden kaçma
Beri gel oğlan beri gel

Doksandokuz yaram var
Beri gel oğlan beri gel
Bir yarada sen açma
Beri gel oğlan beri gel

MİNNET DUYMAK MI? HAKARET ETMEK Mİ?

Tarih 1919…
Anadolunun herhangi bir yerinde mesela Manisa’nın Akhisar ilçesinin Kayalıoğlu kasabasında yaşayan bir çiftçisiniz…
Çok sevdiğiniz bir eşiniz, 14 yaşında bir kızınız, 10 ve 7 yaşlarında da iki oğlunuz var…
Yaşlı anneniz ve ailenizle beraber yaşıyorsunuz…
Yaşamınızı rençberlikle kazanıyorsunuz…
Osmanlı tebaasındansınız, askerliğinizi yapmış, düzenli vergilerini veren ve gücünüz elverdiği ölçüde ibadetlerinizi yerine getiren Müslüman bir Türk Evladı’sınız…
Arada yaşadığınız sıkıntılara rağmen hayatınızdan memnunsunuz…
Ta ki 15 Mayıs 1919’da İzmir yunan gavurunca işgal edilene kadar…
Kulağınıza hiç de hoş olmayan söylentiler geliyor…
Soykırım, tecavüz, toplu katliam, açlık, sefalet…v.s
Kondurmak istemiyorsunuz ama ya doğruysa?
Derken 25 Mayıs 1919’da Manisa işgal ediliyor…
Kurşuna dizilenler, feryatları size kadar ulaşan kadınların sesleri, evlerinden kovulanlar, sefalet içinde yollarda ölenler…
Artık tehlike yanı başınızda…
Eşinize ve evlatlarınıza bakıyorsunuz…
Kötü düşünmemeye çalışıyorsunuz ama…
Evinizi terketmeme düşüncesindesiniz…
Derken silah ve top sesleri duyuluyor…
Yunan katilleri evinizin yakınına geliyor…
Evlatlarınızı, eşinizi ve annenizi kilere saklayarak tüfeği elinize alıp bekliyorsunuz…
Evinizin penceresinden size doğru gelen yunan askerlerini görüyorsunuz…
Ve ilk kurşun…
Yunan askerinin biri olduğu yerde yere yığılıyor…
Derken iki, üç, dört…
Tam yarım saat süren çatışma…
Ve kurşununuz bitiyor…
Sayısı yaklaşık 50 kişi olan yunan askeri evinize giriyor ve sizi yakalıyor….
Önce sizi tekme tokat dövüyorlar…
Sonra evi aramaya başlıyorlar…
Ve kilerde ailenizi buluyorlar…
Siz perişan hâlde ailenizin yunan askerleri arasındaki korkmuş hâllerini izliyorsunuz…
Derken üç yunan askeri komutanlarına “komutanım biz bu kadını sorgulayalım” diye pis pis gülerek eşinizi kolundan tutarak yatak odasına götürüyorlar…
Başka üç yunan askeri de 14 yaşınızdaki kızınızın kolundan tutarak “komutanım biz de buna başka silah var mı diye soracağız” diyerek ahıra götürüyorlar…
Dört yunan askeri iki erkek evladınızın kulaklarından tutarak komutana “komutanım bu p.çleri öldürelim yoksa büyüyünce onlar bizi öldürürler” diyorlar. Komutanda “tamam ama burayı pisletmeyin dışarıda görün işinizi” diyor ve askerler erkek çocuklarınıza kıymak için dışarı çıkıyorlar…
Üç yunan gavuru da annenizi çırılçıplak soyup çarmıha germek için dışarı çıkıyorlar…

Şimdi gözlerinizi kapatın…
Yaradan böyle bir acıyı düşmanıma yaşatmasin….
Fakat biliyoruz ki bu ve buna benzer şerefsizlikler oldu…

Şimdi kaldığımız yerden devam…

Perişansınız…
Eşinize ve kızınıza tecavüz edilmek üzere, iki erkek evladınız ve anneniz katledilmek üzere, sizin ise elleriniz ve ayaklarınız bağlı başınızda 30 yunan askeri çaresizsiniz…
Tam bu sırada…
Tam bu sırada başında kalpak 30 Türk evinizin önüne sizi ve ailenizi kurtarmak için geliyor…
Üçü eşinizi kurtarmaya,
Beşi kızınızı kurtarmaya,
Dördü annenizi kurtarmaya,
Dokuzu erkek evlatlarınızı,
Dokuzu da sizi kurtarmaya geliyor…
Ve hepiniz kurtuluyorsunuz…
İşte sorularımız bundan sonra başlıyor…
Bütün bunları yaşayan ve büyük bir felaketten kurtulan siz…
Eşinizi kurtaran üç askerin dinini sorar mıydınız?
Kızınızı kurtaran beş askere içki içip içmediğini sorar mıydınız?
Annenizi kurtaran dört askerin annesine iftira eder miydiniz?
Erkek evlatlarınızı kurtaran dokuz askere çok çapkın olup olmadığını sorar mıydınız?
Sizi kurtaran o dokuz askerden nefret eder miydiniz?
Eğer cevabınız; HAYIR, bu sorularla işim olmaz sadece bu yiğitlere -kim olursa olsun- ömür boyu minnettar kalırdım ise siz tam bir TÜRK EVLADI’sınız, Yaradan sayılarınızı arttırsın…
Yok eğer cevabınız, EVET ise siz tam bir ONUN BUNUN EVLADI’sınız, Allah belanızı versin!
İnsan olan, Türk olan, Müslüman olan,
Namusunu, şerefini ve hürriyetini kurtaranlara minnet duyar nefret değil!
Bugün bu milleti kurtaranlara iftira atanlar hangi sınıfa giriyor sizlerin takdirine ve nefretine bırakıyorum…
Selam ve saygılarımla….

Alıntıdır.

19 MAYIS 1919

Atatürk’ün 16-19 Mayıs 1919 İstanbul’dan başlayan yolculuğu bir kurtuluş dönemini simgeler. Samsun’a ayak basışının taşıdığı önem Atatürk’ün Büyük Nutku’nu 19 Mayıs 1919 Samsun’a çıkışı ile başlatmasından anlaşılmaktadır ki şimdi bu yolculuğu kısaca anlatmaya çalışalım.

Samsun işgal kuvvetleri için önemli noktalardan biriydi. Stratejik bakımdan büyük öneme sahipti ve Karadeniz’den Orta Anadolu’ya açılan en rahat ve güvenilir bir kapıydı. İngilizler 9 Mart 1919 tarihinde Samsun’a askerî birlik çıkarmışlardı. Buna tepki olarak Türk Makinalı Tüfek birliğinden Hamdi adındaki bir teğmenin askerlerini alarak dağa çıkması dikkatleri bu bölgeye çekti ve İngiliz Yüksek Komiserliği’nin de Türk halkının silâhlandığı konusundaki şikayetleri üzerine bu bölgeye güvenilir bir kumandanın olağanüstü yetkilerle gönderilmesine karar verildi. Bu kumandan Mustafa Kemal Atatürk’tü ve Atatürk uzun zamandan beri ülkenin içinde bulunduğu bu umutsuz duruma üzülüyor ve birşeyler yapmak için Anadolu’ya geçmek istiyordu. Bu O’nun için bulunmaz fırsattır.
Atatürk ile beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü başlayacak yolculuğa gemi kaptanı İsmail Hakkı Durusu dışında 18 kişi eşlik edecekti. Bu 18 kişinin adları şöyleydi: III. Kolordu Komutanı Kurmay Albay Refet Bey (General Bele),Müfettişlik Kurmay Başkanı Kurmay Albay Manastırlı Kâzım Bey (General DIRIK),Müfettişlik Sağlık Bakanı Doktor Albay İbrahim Talî Bey (ÖNGÖREN),Kurmay Başkan Yardımcısı Kurbay Yarbay Mehmet Ârif Bey(AYICI),Karargâh Erkân-ı Harbiyesi İstihbarat ve Siyâsiyât Şubesi Müdürü Kurmay Binbaşı Hüsrev Bey(GEREDE),Müfettişlik Topçu Komutanı Topçu Binbaşı Refik Bey(SAYDAM),Müfettişlik Başyaveri Yüzbaşı Cevad Abbas(GÜRER),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı Mümtaz (TÜNAY),Kurmay Mülhakı Yüzbaşı İsmail Hakkı (EDE),Müfettişlik Emir Subayı Yüzbaşı Ali Şevket (ÖNDERSEV),Karargâh Komutanı Yüzbaşı Mustafa Vasfi (SÜSOY),Kurmay Başkanı Emir Subayı ve Müfettişlik Kâlem Âmiri Üsteğmen Arif Hikmet (GERÇEKÇI),İaşe Subayı Üsteğmen Abdullah(KUNT),Müfettişlik İkinci Yaveri Teğmen Muzaffer (KILIÇ),Şifre Kâtibi, Birinci Sınıf Kâtip Fâik (AYBARS),Şifre Kâtibi Yardımcısı, Dördüncü Sınıf Kâtip Memduh (ATASEV).

Atatürk beraberindeki kişilerle beraber 16 Mayıs 1919 Cuma günü öğleden sonra “Bandırma” adındaki eski bir vapurla Galata rıhtımından ayrılır. 17Mayıs 1919 Cumartesi günü Bandırma Vapuru saat 21.40 sıralarında İnebolu’ya varır. 18Mayıs 1919 Pazartesi günü beklenen yolculuğun sonuna gelinir. Yolcular Kalyon Burnu denilen yerden sandallarla Merkez iskelesine çıkarılırlar. Bu sandallardan birinin sahibi olan İsmail Yurtsever, o zaman için Atatürk’ü tanımadığını söyler,Atatürk’ü sandalda ve Samsun’da iken geniş yakalı lejyon kaputu ve başında kalpakla gördüğünü anlatır.

Atatürk, İstanbul’dan başlayan ve Samsun’da sona eren yolculuk esnasında görevli bir askerdi ve giyimi de buna uygundu ancak Samsun’a ayak bastığı günden birkaç gün sonra asker değil, sivil olarak hareket edecekti.

Atatürk’ün Samsun’a çıkışında gördüğü manzara pek parlak değildi. Şehirde İngiliz işgal kuvvetleri vardı. Pontusçular sokaklarda kol geziyordu. Halk kendisini koruyamayacak durumdaydı. Atatürk bugün müze haline getirilen Hıntıka Palas’ta kaldıkları süre içinde hep bu sorunları düşündü, yolculukta geçirdiği uykusuz geceler sona ermemişti; şimdi de burada uykusuz geceler başlıyordu. Ama, O’nda ve O’nun gibi düşünenlerde bu azim oldukça hiçbir engel aşılmaz değildi.

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın