Aslında sahip olduğun ya da olmaya çalıştığın
Hiç bir şey senin değil
Sahibi olduğunu sandığın şeyleri
Bir gün bırakmak zorundasın
Anneni, babanı, eşini, dostunu
Malını, ünvanını, bedenini
Hatta ADINI bile
Öyleyse
Bu sahip olma tutkusu,
Bu öfke,
Bu kavga, bu patırtı
Bu itiş, kakış
Bu nefret neden?
Unutma…!
Dünya yalnızca bir duraktır
Durakta karşılaştığın herkes
Bir YOLCUDUR
Kendi yolunun yolcusu
Otobüsü gelen yoluna devam eder..
Otobüsümüz gelmeden sarılalım
Bu durakta olmanın
Birbirimizi tanımanın tadını çıkaralım
Kimbilir belki bir daha
Herhangi bir DURAKTA karşılaşmayız…!
Cavit ÇAĞ
AÇIK KAPI(OPEN DOOR)) 