HOMO SAPİENS

Köy yerinde ikindi vakti oldu.Çıt yok.Herkes susmuş, sessizlik konuşuyor.Zaman durdu sanki. Birden bir damlama sesi.“Şıp…Şıp!.”Alt mahalledeki çeşmenin musluğu bu.Tamir edilmeli. O arada yan arsaya bir karga kondu.Tedirgin ama ürkek değil. “Gakk!” “Gakk” dedi… Biraz etrafı kolaçan etti.Sağa sola baktı, yere pisledi. Sonra kanatlandı, gitti. Gece bir domuz girdi o arsaya. Karganın pislediği yeri eşeledi. Domuz“HOMO SAPİENS” yazısının devamını oku

HERKES YOLCUDUR BU HAYATTA

Aslında sahip olduğun ya da olmaya çalıştığınHiç bir şey senin değilSahibi olduğunu sandığın şeyleriBir gün bırakmak zorundasınAnneni, babanı, eşini, dostunuMalını, ünvanını, bedeniniHatta ADINI bileÖyleyseBu sahip olma tutkusu,Bu öfke,Bu kavga, bu patırtıBu itiş, kakışBu nefret neden? Unutma…!Dünya yalnızca bir duraktırDurakta karşılaştığın herkesBir YOLCUDURKendi yolunun yolcusuOtobüsü gelen yoluna devam eder.. Otobüsümüz gelmeden sarılalımBu durakta olmanınBirbirimizi tanımanın tadını“HERKES YOLCUDUR BU HAYATTA” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın