GÜN GURUBA ÇALARKEN

GÜN GURUBA ÇALARKEN
Yine terk ediyor gün, güneş guruba çalarken.
Yüzümü ısıtan son ışık ile,İmbat tenimi yalarken.
Merhaba derken akşama hüzünlü hatıralar.
Gecenin karanlığında beni derinden yaralar.Yalnızlığın soğukluğu, üşütürken tenimi.
Gurubun hüznü sarar bütün bedenimi.
Al götür dertlerimi ey güneş, ufuğa dalarken.
Acılar yok olsun, gün guruba çalarken.

DAY TO THE SUNSET

The day he is leaving again, while the sun is playing in the sunset.

With the last light that warms my face while licking my skin.

Saying hello to the evening, sad memories.

It deeply hurt me in the darkness of the night. The coldness of loneliness, my skin while cold.

The sadness of the group surrounds my whole body.

Take it, take my troubles, while the sun is diving into the horizon.

May the pain disappear, as the day plays to the sunset.

9.11.2019
İzmir